Kahpe İçeriden Olunca Kapı Kilit Tutmaz Oğul Dede Korkut

‘’KAHPE İÇERİDEN OLUNCA KAPI KİLİT TUTMAZ OĞUL’’---DEDE KORKUT.

1878 Berlin Antlaşmasından hemen sonra...

1879 yılında İngiltere, Anadolu’nun başlıca şehirlerine birer asker-konsolos atadı: Sivas’a Albay Wilson, Erzurum’a Binbaşı Trotter, Van’a Yüzbaşı Clayton, Kayseri’ye Yüzbaşı Cooper... Bu asker-konsolosların görevleri, ana çizgileriyle şöyle belirlenmişti:

"Anadolu ahalisinin çeşitli sınıfları üzerinde araştırmalar yapmak,

Yerel Türk yöneticilerine öğütler vermek,

Yerel Osmanlı makamları katında girişimlerde bulunmak,

Anadolu’da yapılacak reformların uygulanmasını gözetlemek ve

Bu uygulamanın hakkıyla yapılmasını sağlamak...

Bu askeri Konsoloslar Anadolu’da bir kurtarıcı gibi karşılandılar. Neyden kurtaracaklarsa artık. Mesela Bunlardan Yüzbaşı Clayton, 31 Temmuz 1879 da Muş’a geldiğinde Muş Ermenileri ve Patriği tarafından nasıl karşılandığını aynen şöyle anlatır:

"Muş’un dört saat uzağında bir Ermeni heyeti beni karşıladı. Pisikopos’un evinde kalmam için beni resmen davet etti. Piskoposu Erzurum’da görmüş, davetini zaten kabul etmiştim. Muş’a bir saat kala Pisikopos’un yardımcısıyla ileri gelen Ermenilerden oluşan kalabalık bir kitle beni karşılamaya geldi. Kente yaklaşırken Muş Ermeni’lerinin yarıdan fazlası beni karşıladı. Çeşitli okulların çocukları, kilise ayin elbiseleriyle süslenerek sıra sıra dizilmişlerdi. Beni piskoposun evine kadar götürdüler.

Muş Ermeni Psikoposu Jean, Yüzbaşı Clayton’a refakat etmek ve korumakla görevli Türk süvari albayına hiç aldırmadan,  onu kaale bile almadan İngiliz Vikonsolosuna şöyle seslenmişti:

"Ekselâns,

Istırap dolu yürekle konuşuyorum. Bu halk, benim aracılığımla ve derin bir saygıyla gelişinizi selâmlayıp alkışlıyor. Gelişiniz bizim için bir gurur kaynağıdır.

Milletimiz, uzun zamandan beri korkunç kötülükler, baskılar ve felâketler altında boğulmaktadır. Altı yüzyıldan beri bu zorbanın boyunduruğu altında inliyoruz. Bu ülkede mutluluk yok; her tarafta hıçkırıklar, gözyaşları ve sefalet var...

Siz, Altes, bahtsızların koruyucusunuz.

Bu halk, içine gömülmüş olduğu mezar kasvetini ve sessizliğini artık görmeyecek. Siz, Majesteleri, bize özgürlük bahşedeceksiniz; her tarafa özgürlük yayacaksınız. Umudumuz sizsiniz.

Saygıdeğer Efendimiz! Size tapan bu halkı seviniz ve onu sefaletten kurtarınız." 

Size tapan bu halk???

Çok ilginç değil mi?  Altı yüz yıl boyunca Osmanlı hakimiyetinde yaşamış, içlerinden bakanlar millet vekilleri hatta padişahın hazineyi,  ordunun barut ihtiyacını emanet edecek kadar güvendiği insanlar çıkarmış olan bir topluluğun bir Psikoposu Türk yönetiminden 600 senelik boyunduruk olarak bahsederken o güne kadar- Berlin Antlaşmasına koydurdukları 61. Madde dışında-  hiç bir iyiliklerini görmedikleri İngilizlere ‘’ Size tapan bu halk’’ Diye hitap ediyor.

Ermeni Psikoposunun bu üslubu, bu sızlanmaları size günümüzde ve yine bu ülkede yaşayan birilerinin üslubunu, dilini,  kullandıkları argümanları hatırlattı mı? Mutlaka hatırlatmıştır. Tarih tekerrür mü ediyor ne?

İngiliz Büyükelçisi Layard ise Bulgarları taklit ederek Doğu Anadolu’da silahla bir "Ermeni yurdu" kurmayı amaçlayanlar konusunda Londra’nın dikkatini çekiyordu. 12 Haziran 1879 tarihli raporunda bu noktaya parmak basıyordu: 

"Babıâli, yakında Anadolu’da Bulgar sorununa benzer bir Ermeni sorunuyla karşı karşıya kalacaktır. Bir Ermeni ulusu yaratabilmek için aynı entrikalar bu defa Anadolu’da çevriliyor. Hıristiyan yaygarasına ve Avrupa müdahalesine sebep olabilecek bir durum yaratılmak isteniyor."

İngiliz Büyükelçisi Layard’ın raporunda işaret ettiği husus bana neyi hatırlattı bilir misiniz?

2013 de Gezi olayları tüm yurdu sarmıştı ya hani.  İşte o yıllarda – Kendisini bana Milliyetçi, daha açık ifadeyle Ülkücü olarak tanıttıkları için arkadaşlık isteklerini kabul ettiğim- bir kaç şerefsizin face booktan arkadaşlarına verdikleri talimatları... Aynen şöyle diyorlardı o şerefsizler:

‘’Arkadaşlar ! Biraz daha dayanın. Yılmayın, pes etmeyin.  Nato müdahalesi geliyor.’’

30- 35 Yaşlarında olan o şerefsizlerin tabii ki Ülkücülükle bir alakaları yoktu. Aynen şimdiki ağababalarının da olmadığı gibi. Onlar o zamanki bazı İttihat ve Terakkicilerin günümüzdeki versiyonlarıydı.

Durun o zaman size Taşnak-İttihat ve Terakki dostluğudan bir iki örnek sunayım.

* Taşnak Partisi 1905 de II. Abdülhamit’i ortadan kaldırmak için direkt canına kast etti ama başaramadı. İçimizdeki işbirlikçileri Ermeni Terörist Edward Jorris’e ‘’ Ey Şanlı avcı’’ Dediler ve II. Abdülhamit’e suikast düzenleyen teröriste ‘’ Ey şanlı Avcı!’’ diyen kişi bugün bu ülkede hâlâ bir kesim tarafından vatan- millet şairi olarak tanıtılır, öyle kabul edilir.
*Taşnak, 1907 de yaptığı kurultayında II. Abdülhamit rejimine karşı İttihat ve Terakki ile iş birliği yağma kararı aldı
*Aynı yıl İttihat ve Terakki’nin Paris’te yaptığı Osmanlı Muhalifleri Kongresine İttihat ve Terakki liderlerinden Ahmed Rıza ve Prens Sabahattin ile birlikte Taşnak temsilcisi Haçadur Malumyan da katıldı.
*1908 de Meşrutiyetin ikinci kez ilan ettirilmesi için çıkartılan ayaklanmalarda İttihat ve Trakki ile Taşnak Komitası omuz omuzaydı.
* İttihat ve Terakki ile Taşnak Örgütünün yolları 1909 daki Adana olaylarından sonra ayrılabildi ancak.

İlişkiler yumağı ne kadar ilginç değil mi? Sanki 1800 lü yılların sonları, 1900 lü yılların başları değil de 2000 li yılların ilk çeyreğini yazıyorum.