Şem Oldum

Şem Oldum...

Istırabım dertlerden değil esir etmeyen

 Aşkın yokluğundandır

Canımı mest etmeyen aşkın

 Hüsn ’nün canımı sarmamasındandır

Meylim aşkın hüsn ’nüne olsa da 

Dünya nefsim cefa sanmaktadır

Yandım nefsin dünyanın cefasından 

Yetiş ey hüsn ’ünle aşk can yanmaktadır

Şem oldum erdim bittim yokluğundan 

Canım devana ulaşmamaktadır

Olmuşum bimar bu halim feryadımla ıstırabımla

 Ulaşmaz mı sana ömür kısadır

Çıkar tenden sensizliği al beni yaralar 

Peykan çıkar elinle senin peyka’nın devadır

Senin harınla yansın bu gönül varsın hakka 

Can devayı hakkın huzurunda bulsun 

Yoksa uzak kalmaktadır

Mehmet Aluç

Hüsn: Güzel, iyi, güzellik, iyilik. Güzellik, görgü, ahlak…

Şem: Mum

Bimar: Hasta

PEYKÂN. Okun ucundaki sivri demir