Yağmurun Hüzün Tüten Kokusu

YAĞMUR’UN HÜZÜN TÜTEN KOKUSU

Bir bulut dokunur gözlerime,

Kaybolurum ,gözlerinin akislerinde.

Bir damla süzülür yanaklarından

Hüzün olur,adının geçtiği her yer.

Gökkuşağının çıkmasını beklersin ya!

Yağmurdan önceki duruşunda

Sesin duyulur  hani!

yüreğimin gittiği yerde…

“Şemsiyeni al  da gel!” kaderimin semtine.

Görmesem de beklerim seni

Kışa sarılmış toprak gibi.

Sevda kokusu yayılırken damarlarımda

İnceden bir sızı;  köşe başlarında…

Ne fırtına ne dolu ne sağanak!

Bir bir yağarsın, yüreğime ıslak ıslak!

Karıştım, katrelerin arasına

Hissetmek için seni.

Çoğalmak istedim ;arsızca

Çoşkun bir nehir gibi akmak için.

Gözlerinde deniz olmak istedim.

cümle olmak istedim; kelimelerinde

Yaşamı bulmak istedim ; gizlerinde.

Vazgeçtim; göğe bakmaktan

Toprağa yetişmek istedim.

Büyümek için;

Hissedebilmek için yaşamı,

Sarılıp dokunmak için ruhuna,

Esirgeme beni!

Şefkatinin  kollarında 

minik bir kelebeğe dönüşmüş

Yüreğimin son zerresini…

İzin verme!

 gözlerinde unutmama!

Yağmurun hüzün tüten kokusunu...