Garsondan Cevap Mücella Kardeşime

Garsondan Cevap Mücella Kardeşime

Buyur gönlü dostla dolu şairem huzur kalmadı

Daha biraz önce baktım kapıdan kaçtı yaklaşmadı

Size şöyle ortaya az kaoslu zamlı hayat versem

Yanında kızardıkça kızarmayan yüzsüz kelle çorbası şık şık

Zaten çatal kaşığa gerek yok şişte pişmişler

Yüzleri keçe gibi yandıkça daha yok mu demişler

Ah ablacığım huzur gideli yıllar oldu korku vermiş

Yanında daha az zam yaptık salatasında versem ortaya karışık

Şükür çorbası kalmadı içen yok ki artık kelle paça kol var

Kepçe kalmadı ablam iki kaşık sunuyoruz bolca hol var

Haram tuzu ekilmiş hak yeme biberi serpilmiş kuruda rol var

Yanında soğanımız yok yetişemiyoruz maydanoz verelim ol alışık

Yirmi yıldır garsonum böyle sunum isteyeni görmedim

Sen şairsin ablam galiba böyle bir servisi hiç getiremedim

Bulursan huzuru haber ver ablam gülümsemek nedir hiç bilmedim

Ben sana bir bardak su vereyim iç biliyorsun çalmaya biz çok alıştık

Mehmet Aluç