Ruhumda Esen Rüzgâr

Ruhumda Esen Rüzgâr

Ruhumda esen rüzgâr bugün durmuş esmiyor, lakin yarın eser. Efkâra düşmeme hiç gerek yok, kara kara düşüneceğime beyaz beyaz düşünürüm beni kim engelleye bilir Rabbimden başka? Vermişse duygu ve hisleri aç kapısını diyorsa açarım izni ile inşallah. Karşımda kimse olmasa da gönülden gönüle yazarak, köprü kurarak buluşuyoruz. Öfke beklese de sırasını gönlüm, arama alma içeriye sokma diye fısıldarken duyarım Rabbim yardımıyla. İklimlerden kışsa baharı beklerim, bilirim Rabbim getirecektir. Olmayan beni bulmayan sarmayan için kafamı yormam, olacak olan gelir bulur beklediğimde bir yerde mutlaka bekliyordur, bekleten Rabbimdir imtihanım için sınıyordur şükür.

   O sevmiyormuş sevmesin, ben seviyorum, içimde aşkın bahar çiçeklerinin kokusunu içime çekerken, ona sunarken kabul etmiyorsa onun seçimidir, kaybeden kazanan peşinde koşmam aşkla yaşamayı severim, gerisi zaten aşksız bir değeri yoktur, Rabbim bunu öğretti şükür eder, aşkla olmayana da dua ederim aşkla buluşsun diye.

  Gönül aşkla yaşarken hasret iline düştü, hala oradayım lakin aşkla o içinde var ben nasıl hüzünlenirim? Mazide kalan bir parçam, hasret içinde mazide kalsa da ben aşkın verdiği mutluluğu, çiçek kokuları içinde koklamayı severim hasret ilinde şehrinde yaşamak payıma düştü ise, düşüren Rabbim ise mutlaka bildiği vardır tek bilende Rabbimdir ”eyvallah” der şükür ederim. Sefa bu alemde değil öteki alemdedir bilirim, inşallah buna erişenlerden oluruz Rabbimin rahmetiyle gerisine ne gerek var bugün varız yarın yokuz, yani bir varmış bir yokmuş misali, vesselam.

Mehmet Aluç