Elbet Allah Yeter Kuluna

Kaç renge kaç parçaya b/ölünmüşlüğümle ilintili bir düş belki de gözlerim açık gördüğüm yetmedi içine düştüğüm kuyunun duasında saklı bir sarnıç gibi petekler dolusu servetim arı yüreğimde saklı tuttuğum ar denen duygunun tebessümü ile şevk bildiğim sevginin v kalemin esaretinde gaipten gelen bir hüzün dalgasından mütevellit kanayan sözcüklerime can veren yüce Rabbin izniyle izindeyim de sevginin…

Mübalağasız sevgi istişarede yürek sesi

Muazzam bir coğrafya adeta atlas ruhumda

Konaklayan gölgeleri tarumar ettiğim kadar nefreti ve kini

Kibirli bir sevgi olmadığım o kadar mı belli?

Azat edilesi bir rayiç üstlendiğim

Azap kuşlarından yana servetim

Varsa yoksa kuş kalbim

Bir o kadar tüysıklet vicdanımın

Israrlı sesi.

Yakut gözlerinde evrenin

Şüheda mazimi kürediğim

Kadar

Tünediğim en Ulu Rakım:

Hüznün kalibresi

Yalnızlığın b/ağlanmış basireti

Kefil olduğum iç sesimden taşanda saklı

Bazen ıssızlık bazen kör ve kor nidalar

Akıbeti belli olmayan bir ömür

Ve arda kalanlar

İçtimada kalem ve şair

İnfazı şiirin bedeller ödediğim isyankar

Muhafız beklemede

Ve işte idam sehpam

Üzerine serili çayım ekmeğim

Ölümüne şerh düştüğüm

Sevgiden yana iken tek tesellim

Artık rüştünü ispatladı duygular

Kaynakçam İlah

Kayda değer alınmadığım kadar insanların nezdinde

Ettiğim her dua

Cihan ve ertesi

Baş koyduğum yolda

İdam fermanım her gün yazdığım ve altına attığım imza.

İmtiyaz sahibi imgeler beklemede

İndinde bu belirsizliğin

Ve işte kör noktası cehaletin

Kordan acıları yalan sevgilerin yanında

İçtenliğimle şerh düştüğüm

Yeni keşfettiğim bir coğrafya

Nasıl ki içimde saklıymış ezelden

Kendimi sevmem için çok mu geç çok mu erken?

Azat edilesi bir bülbül

İç sesimin mimarı

İsyanı kabrimin

Bir an evvel Rabbime kavuşma telaşı

Az evvel nasıl ki kapıştı yer gök

Başımı eğdiğim tek mekân tek makam

Mademki İlahi Aşkın Dergâhı

Örtündüğüm kadar acılarımla

Açmayacağım da artık kalbimi bir Allah’ın kuluna

Elbet Allah yeter inanan kuluna…