Lahit

ah şu sensiz gecelerin derinliği
bin kez daha hatırlıyorum gözlerini
rüyalarda gördüm bir servi ağacı
kara kaşlarına kara gözlerine sarılmıştı

düşümde solan nilüfer çiçeği
gözümde 
lahitlerin yanı başındaki servi ağacı
senin gölgene karanlığımı gömsünler
sımsıkı sarılsın köklerin ruhuma

bembeyaz bulutlara inat
kuzgun buz gibi rüzgarlara kanat
kum saatinin çırpan girdabında  

ah şu ısısız gecelerde  
perdelerin arasından süzülen alaca
sessizce düşünüyorum
son kez gözlerine hangi vakit bakmıştım

toprağın ağırlığı vücuduna sarılmışken
yanıbaşına yüreğimi gömdüm
ve  gözlerini mavilik üzerinde yansıyan
hilalin alaca suretinde gördüm

seni bin kez daha düşünüyorum 
artık gitmeme izin vermen gerekecek
üzülecek miyim 
kahır olacak mıyım 
bin kez evet
beni mutlu ve hür görecek misin
hayır
ve evet gitsem de seni asla
unutamayacağımı biliyorum…..