Davası Büyüktür Davası Aşk Olanın

Kırık parmaklıkları öte yanımın

Nidalarından sökün eden ruhun tufanı

Aşka meyleden rüzgâr

Azımsandığı kadar yürek nasıl da aşikâr

Kılar

Öznesini özleme gömdüğü

Dününü gününden söktüğü

Üstü örtülü bir mezar

Ruhuna sadaka iken huzur

Göğün tekmili kadar da kısadır ömür

Sanrılardır başkaldıran şaire

Yazılası kelam ve şiir ve nice nazire

Afyon misali her imge

Uyuşturan ve unutturan acılar kaleme:

Davası büyüktür davası aşk olanın

Divası umut

Sözcükleri de unut diyebilmenin son niyazı

Öykündüğümüzdür ruha iyi gelen her misafir

Ufkumuzda saklı bir yük gemisi adeta

Sırtladığımız gamı gem vuran kayıtlara

Son defa şerh düşmekle iştigal

Aşkla hemhal illa ki

Kalıbın basan her rüya

Ne de olsa şair içtimada

Tutuklu kaldığı mahzenden tek kurtuluşu

Acıyla ihya olan yürekte kalan nuru

Tüm evrene serpiştiren endamlı ruhunu

Kurutana kadar da yaşını

Yasını bahşeden kadere duacı

Kolluk kuvveti iken şairin cübbesi

Yüreğinde saklı aşkın künyesi

Cüretkâr

Ve aşikâr

Kılındığı kadar hanesinde harlanan acılar

Haznesinden taşan bir avuç sevda ve kar

Bitap düşse bile dönüşü yok iken sevmekten

Biteviye sürüklendiği gizemin peşinden

Koyudur koyu

Gecenin gözlerinde uyuya kaldığı

Geçkin kimi zaman sözcükler

Yanan meşale kadar

Gıyabında saklı kıblesi kabir

Azabı çekmeye yetmese de cüssesi

Yağan yağdıran ve yaşlanan zaman

Kanıksadığı kavuşulası o huzur

Varsın olsun derinde saklı gizemli bir sır