Rabbim Sakın Bırakma Elimi

Çelimsiz bir imgeydi öncesinde şiir mazhar olduğum da değil sadece bire bir yaşadığım içime ç/ektiğim her v/akit.

Münazara ettiğimse kuru sessizlik bozguna uğratan

Yalnızlığın tembihi:

Bazense ölüm kokan

Bir varsayım bir hicran

Etekleri dökümlü bilinmezin tek bilindik hecesi:

Elbet aşk idi kanayan

Aşk idi kanatan.

Mübalağa etmeden sevdiğim

Gönlün rüzgârı

Payidar kalacağını

Bildiğim kadar hüzün ve hüsran

Atıl imiş meğer çocuk yüreğim

Bir batında açmayı ben dilemedim:

Hem güneş hem ay:

Renklerin ışıdığı gönül kubbem

Sözcüklerin ecel teri döktüğü

Ve işte imgelerden örülü

Bir deniz ya da bir dehliz

Kıyametin de öncesi

Ne zamanki kalem ve şiir terk etse beni…

Terki diyar çocukluğum

Tebessümlerin ehli içimde saklı umudum

Tahakkuk eden bir vergi gibi

Kalemin solgun çehresi

Ve işte gözümü bürüyen şiirin tesellisi

Bir tecelli mahiyetinde

Yazmaya durduğum aslında yaşamın

Hem şifresi

Hem reçetesi

Bazen tanımsız

Bazen sır küpü

Hayra alamet iken göğün gözünü

Kırptığı

Yağan yağmur öncesi

Bulutların kıyama durduğu

Töhmet altında kalmadan yaşamak ve de

Ödediğim bedellerin faizi

Ön sözü olmayan şiirlerin ederi

Susuz bir yaz

Ah, keşke sızmasaydı yalnızlığım

Keşke el pençe divan durmasaydım

Hüzne delalet bir mısra iken yüreğime doğan

Ve mucizelerin fısıltısı

Kaçkın aklım kaçkın imgeler

Alabildiğine şaşkın yaşadığım ömür

Son durak son hece son şiir

Ve ruhumu kanatan o vaveyla

G/örgüsüz hüzün taneleri

Serpiştirdiğim yere göğe ve umuda

Sadece huzur

Sadece umut

Sadece şerh düşülesi hayat

Propagandasını yaptığım içi şiir dolu o taslak

Temas etmeden sevdiğim

Elbet gelecektir de hikâyenin gerisi

Yeter ki vakit tanısın endamlı kâinat

Bir nur bir nar bir de oluru

Sınandığıma delalet

Yağan sağanak

Hazan ve şiir ise sığınağım

Kem gözlerden alabildiğine uzak:

Rabbim sakın bırakma elimi…