Akça Pakça Teninde Masumiyetin

İrdeleyeceğim bir ten rengi saklı doğasında güneşin

Alabildiğine berrak batışı ateşin

Ölümse hüzünlü bir sarnıç

Menkıbesi yalnızlığın

Kâh dikitler saklı güzergâhımda

Künyemden de sökün etti mi ismim

Bir halay bir de halhal

Semiren hüzünlü kasideler

Duacısıyım evrenin

Gök gözlü mateminde sevginin

İrdelenesi ne çok d/okunuş

Şimdimden mahrum

Yarınıma sabırla eşlik etmenin

De tam sırası

Fiiller kavruk

Heceler isyankâr

Öznesi yitik olsa ne ki güneşin

Balçıkla sıvanmadığı kadar

Maviden beti benzi

Sarkık ve sürüncemede bir acı

Sömüren yalnızlığın vefası

Belli ki insanlığın yitik doğası

İklimler

İkilem yüklü hezeyanlar

Köpüren öfkesi hüznün

Eşkâlimde adı konmamış bir tanı var

Bazense mezar

Sessizliğinde illet ve içli

Samanyolunda gezinen mehtabın tercihi

Kim bilir hangi yıldızdır efkârına

Bandığım günün

Hangi b/atıl düştür ufkunu ütülediğim

Güdülerin

Ve yalnızlığımın

Tek sırdaşı

Akça pakça teninde masumiyetin

Aldırmaz gözükenlerin

Kibirli resmiyeti

Bir horon teper ki

Kalemin nüvesi

Bir halay çeker ki

Ölümün nicesi

Paspal zanlar saklı Sümen altında

Bazense tufandan sökün eden sessizliğin

Unutulmuş tadında

Saklı gizler sitemler

Sarnıcında uyutulmuş zamanın

Sarkacında ettiğim

Tüm duaların

Kabul görmesi illa ki

Allah katında

Ve işte kat izi

Benliğimin sürgün edildiği

Ve kayrası

Haşmetli evrenin en tepesi

Zirveye dikilesi

Bir kale misali

Yonttuğum iken kalem’ in ince ucu

Akan rimeli imgelerin

Bol keseden

Sevebilenlerin

Dinmez dirayeti esintisi

Nam salmış bir kere şairin yüreği

Nemli bir seyir izler ki

Yemin billah gölgelerin deminde

Gözümün renginde

Ve O İlahi Acı ki

Açılmayan kapıların ardında saklı

Varsa yoksa yüreğin devası…