Ötenazi yapan þiirin ýrmaklarýnda bir yolcu…

Karýnca adýmlarýyla halenin sihri

Yatay ve düþey istikametinde bulutlarýn

Yetinmeyi bilmez nankör insan.

Hayat, zalim ve nankör olan o habis urdan mütevellit.

Kayalarýn gölgesindeki karýncalar gibiyiz: bir ileri bir geri ve tamah ettiðimiz kýrýntýlar da deðil sadece karaltý.

Tensiye ettiðimiz düþler var. Misal yaraya yorgan örttüðümüz; aþký ihanetle ördüðümüz belki de saçaklarý eprimiþ bir çözeltiyiz. Ayaklarýmýz düztaban; yürek yangýndan mal kaçýranlarýn cehennemi ve tutanaklarda geçmeyen adlarýmýzla gerçek bile deðiliz.

Sabahý uyutabilirim, tehir ettiðim ölümü de ve pejmürde bir düþ ýsmarlayabilirim, anlýk öfkemi yok sayan cahil bir gölge olmak kadar da hicap ettiðim en çok kendimden.

Batýl safsatalar buyururken mevsim, hicretimi talep ederim Tanrý’dan.

Aykýrý iklimlerden geldik her birimiz: gök þahitti ve Tanrý çok yorgun. Uyuduk ansýzýn. Uyandýk geç kalmýþlýðýmýzla sonramýzý lav ettik derin bir hüzün çöreklenirken, devasa bulutlara serdik içimizin yetimlerini. Öksüz öksürükler peyda oldu ölümün koltuðunda yaþamý daha ne kadar uzatýrýz, diye efkarlanýrken.

Gücüne elemine tanýktýk madem ve zehir zemberek ahkamlara yasladýk sýrtýmýzý akabinde, göðün muhabbet tellallý kim ise ser verdik sýr vermedik. Her biri iri cüsseliydi ve görünmezliðin mabedinde aþký doðradýk ince ince…

Ýnceden yaðmadý kar.

Ýnce düþünmedi iblis.

Ýnce deðildi gövdemiz ve ince belli bardaklarýmýz yoktu her doðduðumuzu milat belleyip harap olduðumuz göðün bekçilerine sunarken dileklerimizi.

Arayýþýmý sonlandýrýyorum, Tanrý’nýn gözlerindeki merhameti içimdeki metanete hafifçe sürerken.

Ve içime batan kýymýklarýn resmini çekip gönderiyorum posta kuþlarýyla hani olur da cezp ederim meleklerden birini yine idare lambasýnda içimdeki þavkýn, ezici çoðunlukla yeniden yok sayýlýrým.

Hüznün tarhýnda dehlizler mevcut ve küçük yarým adalar bir de ayaðý olmayan pabuçlar. Sanki tersten okuyorum her þeyi ve hayatý da resmederken araya karbon kaðýdý koyuyorum þimdi tabiri ile kopyala yapýþtýr resmi geçidinde ben iri bandajlý bir yara iken, irkildiðimin de ispatý adeta ruhuma verilen elektro þok sayesinde yeni bir ben olma hayali.

Ýzah etmem gereken ne ise önce uyuyorum ve rüyamda alt yazý geçen her sahneyi usulca not alýyorum týpký o gece olduðu gibi.

Vahþetin çaðrýsýna tanýðým ve küçük pembe diline dokunan bir kelebek nidasý ise içimdeki sevgiyi ve dolaptaki sütü boca ettiðim o boþ yoðurt kabý. Önce iyice yýkadým ne de olsa yoðurttan asla haz etmez Pembe Haným sonrasý malum. Geldi gecenin seyrine dalmýþken yýldýzlarýn da bahtýna küçük konfetiler serperken meleðimsi bir nidanýn ilk þahidi.

Kolaylýkla ölmeliyim belki de her ölüm kolay iyi de hastanenin morgu bunun tam tersini savunuyor ve sayýsýz hemþire gelip giderken acýsý asla dinmiyor yaþlý kadýnýn.

Ben bir kör noktayým ya da görünmezliðimi tescil eden Tanrý sayesinde kimse ile alýp veremediðim olmadýðý gibi…ah, kendime olan borcum aslýnda alacaklý olduðum alt bilincime yerleþik o istilasý geçmiþimin gelecek potansiyeline aktarým yaptýðým an’ýn fotokopisi iken bir günün özetini her güne denden çekip gýna gelmiþken hayattan.

Yine de hoyrat ve yalnýz fýtratýmda bir nebze de olsa dayanma gücü buluyorum her hastaneye gidiþimde beni güvenlik amacýyla tarayan cihazýn ne amaçla öttüðünü de kestiremezken.

Radyasyon yemiþ ne çok insan ve onlara dokunmam yasak.

Keza kardeþimin içerlediðine kani oysaki içimdeki ses haykýrýyor; susmakla baðýrmak arasýnda gidip geldiðim hastane koridorlarý ve saat tutuyor baþhemþire bana derin bir bakýþla bir yandan empati duymama vesile yorgunluðuna þapka çýkardýðým.

Hastamýn yanýnda olamadým kaç zaman sanýrým þarkýlarýn ve melodilerin unutulduðu hanemde ben býçak sýrtýnda onun taburcu olmasýný beklediðim kadar o da evini özlemiþken.

Sesim de sitem var mý peki?

Acý var. Ve korku biraz da hüzün menþeli bedbinliðim.

Kendimi nadasa býraktým son on gün sonrasý malum. Deliþmen gözlerinde mevsimin çarpýldýðým sert rüzgar akabinde kesilen elektriklerin evde yarattýðý hüzün sarmalý ve dýþarýda yaðan yaðmura eþlik eden þimþekler sayesinde mum ýþýðýna ihtiyaç duymadýðým.

Gelen bir telefon belki de yüreðimin pasýný arttýracak aslýnda içimde kalýn bir roman özeti babýnda her gece. Sanki yýllarý sýðdýrýyorum sabaha saatler kala içimin koridorlarýnda volta atýyorum.

Yan pencereye konan minik serçeyi son görüþümdü bu gün ne de olsa minik bedenini koruyamadý hain kediden.

Kediye düþman kesildim oysaki Pembe Haným kadar kanýmýn kaynadýðý tombalak bir tekirdi.

Pembe Hanýmla sýcak bir diyalogumuz var. Her eve geliþimde koþarak yanýma gelen ve sütünü bekleyen munis bir canlý.

Unuttum o gün. Hatýrlamasaydým keþke gecesinde hele ki gök delinmiþken ne vardý da durduk yerde ýslanacaktý garibim?

Hesap edemedim yaðmuru oysaki günler evvelinden uyarý vermiþti yetkililer.

Aklým daðýnýk.

Yüreðim zaten yer deðiþtirip duruyor sanki iðne ayaðýma batmýþ da beynimdeki hücrelere kadar yürümüþ.

Aç olduðumu da unuttum sanýrým ne zamanki televizyon karþýsýna geçtim hatýrladým saatlerdir bir þey yemediðimi ve kendime koca bir bardak süt koyarken aklýma üþüþtü yine nifak tohumlarý.

Ölümü irdelemek pek mi iþime geliyor ne? Sonra içimin ikramlarýnda buyur ediyorum huzursuz yürek sendromunu yoksa baþka bir þey miydi? Sanýrým ben uydurdum.

Al iþte: elektrik de gitti.

Pembe Haným kim bilir nerelerde? Ya bizimkiler ne alemde?

Ýnsanlar kaçýncý uykusundaysa hayvanlar aleminde durum nasýl?

Belli ki ipini koparan köpek doluþmuþ sokaðýn en sakin ve ýslanmayan bölümüne.

Aðaç altý deyin ya da ansýzýn hýzýný yitiren yaðmur. Ve elektrik de geldi. Ýç rahatlýðý ile ben de içebilirim sütümü.

Dýþarýda hava süt liman ya þimdi duyduklarým?

Büyük ihtimalle sokak köpekleri-aman ha hayvan severler duymasýn iyi de ev köpeði diyecek halim yok üstelik hangi biri sýðar ki evin bilmem kaç odasýna?

Serzeniþim kendime ne de olsa þimdiye kadar yatsaydým ne bu hazan seremonisine tanýk olacaktým ne de mum arayacaktým evde?

Kös kös yatamam da þimdi. Aklým dýþarýda. Pembe Hanýmý da unutmanýn verdiði aðýrlýk ile geç de olsa koydum ya sütünü yoksa çok mu geç kaldým?

Sayýlarý arttý ve çok hýrçýnlar. Ya o tiz sese ne demeli? Yoksa bir acýnýn neticesi hangisi hangisini paralýyorsa…iyi de bu, köpek sesine benzemiyor. Vallahi de deðil. Bu, bu…

Camdan bakmak çok mu akýl karý ne de olsa iþini bitirdiler o zavallý inleyen hayvanýn. Ýtfaiyeyi mi çaðýrsam belediyeye mi haber versem?

Komik olma, seni sefil!!!

Milletin evini su basmýþ ben neyin derdindeyim. Allah vere de Pembe Haným baþýný sokacak bir saçak altý bulmuþtur. Çok da tanýdýk ve çok acý dolu bir miyavlama.

Bir, iki…altý ve yedi…Aman Allah’ým, o altýncý aðzýndaki þey de ne?

Beyaz: hayýr kana bulanmýþ ve   karný deþilmiþ! Aklýma bile getirmek istemiyorum! Ellerinden pardon köpeklerin köpek diþlerinden nasýl kurtarabilirim ki Pembe Hanýmý? Ben suçluyum. Katil benim. Kendi derdime düþtüm hayvanýn sütünü bu saatte býraktým sokaða.

O da kim?

Bu saðanakta bu motorun ne iþi var sokakta? Belli ki birilerinin iþtahý açýlmýþ yaðmuru görüp.

Helal sana, delikanlý.

Al iþte: motorunu sürdü üstlerine köpeklerin iyi de iyi de…artýk cansýz Pembe Hanýmýn bedeni.

Geç kaldýn delikanlý. Ben de çok geç kaldým.

Ýçi dýþýna çýkmýþ o güzelim kedinin sýrf iki damla süt için kendini helak etti hayvan. Hayýr, benim onu helak eden. Lanet olsun bana.

Mesaj geldi. Yoksa cennetten mi bu gelen mesaj?

Pembe, sen misin yoksa bana lanet okuyan ve cennetin önünden bile geçmeye hakkýmýn olmadýðý?

Annemden mesaj.

‘’Sütünü içtin mi? Dikkat et kendine!’’