Bir Hüzün Bir De Aşk...



Düşler rengimdir, muallim

Düştüğüm aşkın da galibi içimdeki sarkıtı mevsimin

Mütenasip bir dille söyleyemediklerim

Kararan göğün savruk matemi

Semazen eteklerinde içimdeki divitin

Akan kanım ne ki ne?

 

Aşkın mezhebi tevafuk yüklü varlığım, muallim.

Bir düş sandığında saklıyım

Kefilim yüreğime, sözcüklerime

Söylencelerin hicabı kanar kanatır beni

Satır aralarına dolan yaşım ve hüznüm

Görgülü bir geçmişim ve anda saklı mazim

Ah, yarınlarım yâd ettiğimden öte

Örselendiğim yetmedi mi?

 

Bir hicabın karekökü

Kutsal aşkın tutkulu yaması

Seyrelen saçlarında ölü mevsimin

Yaz olsa ne ki muallim?

Yazamadığım günün acısı ve öfkesi

Çöreklenir en derinde

Oysaki yüzeye vuracaktı yürekteki gülüm

Gülen mizacım yanmakta

Yazmadığım kadar yaranamadığım kendim:

Kimliksiz bir seferiyim ben

Ne zamanki kalem küsse yere göğe

Tanıklığında Rabbimin

Kursağımdan geçmez tek lokma

Kalemimin izi kalmadı madem arkamda

Önüme baksam ne ki?

 

Çekiştiren yakamdan dünyanın matemi, meali

Çeperinde ömrün kardığım bir eksen

Eremediğim hidayet

Nihayete ersem ne ki yazmadıktan sonra?

İtiraf edemediğim bir sevdadır yanan na’şımda saklı

Bir renk gibi solan göğün efkârı

Yadsıyamayacağım kadar âşık

Yarıladığım ömürde saklı o tevafuk

Yanan gözlerinde mevsimin

Sıcağı sıcağına gitmeliyim ben.

 

Ne sindiğim doğrudur ne de sustuğum

Yaşadığım kadar yazacağım ve seveceğim işin doğrusu.

Görünmez varlığım

Suskun yüreğim

Konuşmadan tek sevdiğimsin

Kardıkça dünü

Sembolü belki de ömrün

Sinemdeki binlerce çiçek

Açmayı beklemeden göç etmedi mi?

 

Hüzün yüklü sireni tüten mevsimin

Bir hışımla yere serdiği her hecenin

Müptelasıyım da ben yazmanın ve aşkın

Yaranamadığım koca cihan

Yakın durduğumdur sadece Mevla’m.

Metaforların izinde miadı dolmadı gitti yasımın

Yaşaran yüreğimde yeşeren bu aşkın

Dolmadan vadesi sürgün eyledim ben

İçimdeki enginlikten dahi taşansın

Bir hüzün bir de aşktır benim yaşama sebebim

Günyüzü görmeye meylettiğim belki de tek yalan

Bunca acı ve aşk olmasaydı nasıl yazardım hem?

 

Tutuklu kalemin de hicabı

Tenimde dolaşan binlerce yıldız ve kelime

Günü de uyuttum ya gecenin köründe

Isınamadığım yeryüzü

Yanmaksa kalemin aşkıyla

Yüz sürdüğüm yalnızlığın son demleri

Dermanı da olsa olsa yine saklı içimde ta derinde.


( Bir Hüzün Bir De Aşk... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 26.02.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu