Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Vanga'nın Sessiz Bilgisi

Günce 18 Temmuz 2025

Vanga'nın Sessiz Bilgisi

Bugün Engin’in sadıcının ölüm haberini aldık.
Balıkesir'de erkek arkadaşlar birbirine “sadıç” der. Bu kelime aslında hem eski hem de çok yakındır insana; bir düğün ortağı, bir gençlik sırdaşı, bir delikanlılık şahididir sadıç. Engin’in sadıcı Mustafa da öyleydi.

Yardım amaçlı bir şey için aradı bugün onu. Telefona eşi Türkan çıktı.
“Mustafa çok meşgul herhalde,” dedi Engin.
“Çok…” dedi Türkan. Sonra bir nefes gibi döküldü cümle:
“Mustafa, on beş gün önce vefat etti…”

Engin'in sesi dondu.
Ben nefesimi tuttum.
Türkan gözyaşlarıyla anlatmaya başladı. Kalp... ameliyat... vedalaşır gibi bakışlar...
Yoğun bakımdan çıkamamış. Son bir bakışla annesine, eşine, çocuklarına vedalaşmış.
Sanki gitmeden önce bir kehanetin içine bakmış gibi.

Engin ağladı.
Ben ağladım.
Türkan ağladı.

Ve bir an, Baba Vanga geldi aklıma.
Hani şu geleceği gördüğü söylenen kadın.
Vanga'nın "2025'te Avrupa'da insanlar azalacak" dediği geldi gözümün önüne. Bize çok uzak sandığımız o söz, bir anda burnumuzun ucundaydı. Bazen kehanet büyük patlamalarla değil, küçük bir evin salonunda yankılanan gözyaşıyla başlar.

Seksenli yıllardan gelen bir dostluk çöktü bugün.
Sadıçlıkla başlayan bir kardeşliğin sonuna şahit olduk.
Erkekler ağlamaz derler…
Oysa Engin gözyaşlarıyla konuştu bugün:
"Ben onun vedasına geç kaldım..."

Bugün Vanga’nın geleceği değil, bizim geçmişimiz konuştu.
Ve anladım ki, en gerçek kehanet: "Kimseye son bakışın olduğunu bilemeden bakmaktır."

H. Çiğdem Deniz 

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Vanga'nın Sessiz Bilgisi

çitlembik çitlembik