İki Hafta Suskunluk

Adı: İki Hafta Suskunluk

KARAKTERLER

Şiir: Şiir gibi bir kadın. Zarif, içsel fırtınalarla dolu.

Şair (Sabbah): Şiir gibi olan kadını şiirine sığdıramayan adam. Tutkulu, derin, kırılgan.

Mekan: Sosyal medya. Görünmeyen ama her şeyi bağlayan bir sahne.

---

SAHNE

Işık loş. Ortada iki ayrı sandalye. Birinde Şiir, diğerinde Şair. Aralarında görünmez bir mesafe var. Ellerinde telefonları var, ama birbirine bakıyor gibiler. Konuşmaları yazışma ritminde, duraksamalarla ilerler. Arka planda ağır bir piyano melodisi çalar.

---

Şiir:

(başını eğerek, sesi titrek)

İki hafta yokum... Düşünmem... toparlanmam lazım.

Şair:

(ellerini yumruk yapar, bir an nefesi kesilir)

Gitme... Ben senin aklına engel değilim.

(içten bir inançla)

Kalbinde fidanım ben.

Şiir:

(boğazı düğümlenir)

Canım acıyor...

Şair:

(sandalyeden yarı kalkar, ama sonra geri oturur)

Doğru... Ama ben bizim olan canına acıyorum.

Şiir:

(gözleri dalar, sözlerini zor çıkarır)

Kusura bakma... Mecburum.

Ama sen yokken biriyle konuşmam.

İlk sana, tek sana gelirim... İki hafta ver bana...

Şair:

(derin bir nefes alır, kalbi kırık ama sesi kararlı)

Bir mecburiyet yok...

Öyle olmadığını bilirim.

Çünkü... sen bana yazılmış bir şiirsin.

Ve ben yaşamadığımı da... yaşayamayacağımı da yazmam.

(ellerini iki yana açar)

İki hafta değil... ömrüm yoluna feda!

---

Birden ışıklar düşer. Sahnenin ortasında buzlu cam efekti belirir. Sosyal medya ekranını temsil eder. Şiir ağır adımlarla geri çekilir, parmağıyla bir “dokunuş” yapar. Bir ses: “Hesap donduruldu.”

Şair başını iki elinin arasına alır. Kalbine dokunur. Işık tamamen kararır. Sahnede sadece kalp atışı sesi yankılanır.

---

SON