Bir yenilgiyi kabullenmenin nesi kötü olabilir ki? Ya, yenik düþmüþsündür ya da yenmiþliðin lades dönümünü kutlamýþsýndýr sonra da inceden inceye duyulur sesi temaþanýn ve sadece karekökünü alýrsýn yalnýzlýðýn hele ki esefle denetler ve yargýlarlarken seni mukaddes bir kuþ olup kanat açarsýn göklere.

Göksüz bir hüzündür belki de martýnýn yuvasý sonra da dolgun baþaklar feveran ederler ne de olsa yerin göðün tek hakimi eninde sonunda sunacaktýr Ýlahi Adaleti.

Þimdi sýrdaþ bir imge olup da yola düþmenin tam vakti ve geceyi öðüten siyaha da taziyelerini sunmanýn…

Sýradan sýfatlarý reddettiðin ve sýradanlýðýn aslýnda bir çöküþe temel hazýrladýðý bir de gün yüzü görmemiþ kýrçýl yüreklerin fotokopisini alýp da özendiðin mutluluða serildin mi…

Geceyi fetheden Tanrý ve yakamozlarýn ç/aðrýsý aman Allah’ým, bu, aynada gördüðüm ben mi, demenin de meali iþte gözlerimi ovuþturup yasýný tuttuðum ve atýfta bulunduðum kayýp rahmete dikip de gözlerimi sözlendiðim her satýra minnet duymanýn da vebali iken boynuma aðýr gelen.

Ve tartýyorum ruhumu.

Olmuyor iþte çünkü dengesi kayýp terazide illa ki fazla çekiyor içimdeki acýlar.

Tartýyorum bedenimi ve küçülüyorum o habis tartý rakamlarý bana peþkeþ çekerken tüm edimlerimde sýrlarý saklý tutuyorum ve mahrem gölgeleri kovuyorum odadan. Olmuyor perdeyi ardýna kadar çekip ýþýklarý kapatýyorum.

Gece nankörse gündüz de pek bir ehli keyif ve maydanozun saplarýný kaynatýp acýnýn ödeminin atýlmasýna tanýklýk ediyorum sözüm ona oysaki sözler kadar atýfta bulunulasý o acýnýn ödemi en beylik saltanata asla da toz kondurmuyor.

Bir hýçkýrýk peyda olan.

Kanýyorum.

Bir fevri ve yetim ki o kayýp imgeler ve tüm ihtiyacýný görüp de her ölümlü sonunda kaç senelik ömrü kaldýðýnýn hesabýna giriþiyor.

Yol yakýn ve kaçmanýn da tam vakti.

Gün çok kaygýlý ve geceye yýl var.

Yýl dönümü belki de ölümsüz addedilen metruk þiirlerin ve tek okuyucusu yok iken içimdeki özlemle sözlendiðim bir satýr arasý.

Koyu hala çok koyu gökyüzü oysaki gün ýþýmaya baþlayalý saatler oldu yine de içimin karanlýðýnýn baþýný okþuyorum ve yetim bir sefaletle sefil bir vahamet arasýnda gidip geliyorum.

Gün yüzlü annem.

Ceylan bakýþlý çocukluðum.

Satýrlarým.

Yatýr ziyaretlerimi.

Lakin demenin meali aslýnda hiçliðin terennümü üstelik asla hesap etmediðim bir özeti dünün ve güne vakýf olmak ne haddime…

Yoldan çýkan mecazi firarlarla kuþatýlmýþým ve içime diktiðim içlik ve dýþ sesi aralýksýz kayda aldýðým seksenlerden kalma bozguna uðramýþ bir kaset çalar…

Ve iþte içimin alarmýný kurup da saat farký yüzünden Tanrý ile sözleþtiðim tüm görüntülerde hep eksik olan benim o siyah beyaz fotoðraflarda…

Aðlasam mý gülsem mi?

Bir metruk hece.

Adý aþk madem.

Bir de gizemin bin bir yeis ile sökün ettiði…

Gecenin temaþasý; aþkýn hicvi ve gölgelerin gücü adýna.

Solumda radar takýlý; saðýmda görünmeyen bir kelam ne de olsa sað elimle tutuyorum kalemi ve destursuz hicvetmiyorum yenilgilerimi.

Bir selam ki…

K/atýksýz aþkýn da vaveylasý.

Þimdi kuruyan incir aðacýna týrmansam…

Þimdi tutsak düþtüðüm coðrafyalardan firar etsem.

Þimdi çemkiren iblise lanet okusam.

Þimdi elimde bir su doku ve yarýnýmda bir mizansen eklesem mutlanacaðým kanatlara da taksan gönül gözümü… sahi sever miydi beni evren?

Göðü kanatan bir çentik ve izdiham.

Aþký karan her hece ve iþte gömüldüðüm þu kara toprak.

Oysaki az evvel tartmýþtým ruhumu; oysaki az evvel ötenazi yapmýþtým ölüme ve asla da uðramayacaktý Azrail dolaylarýma.

Yerin kaç fersah altýndaysam.

Ve hümayun atadýðým merhamete kaç kulaç atacaksam.

Sýzlýyor iþte tüm hücrelerim sýzlýyor oysaki tek hücrede yaþamýþlýðýmla tüm hücrelerime kefildim.

Azat edildiðimi fýsýldayanlar yalan mý söyledi þimdi?

Þimdi ben miyim azýða çekilen?

Þimdi ben miyim hurdaya çýkan?

Kaçtan alýrsýn kilosunu hurdanýn, Eskici Efendi?

Ne yani, yarým mý kalacaktý benim hikayem sonra da yüz mü çevirecekti Tanrý?

Sözcükler bombalýyor içimdeki habis düþleri ve ben, bir düþ gezgini olmanýn da çok ötesinde bir redif olma hakkýmý es geçip tüm hayatýmý tek kelimeye indirgiyorum.

Sözcük enflasyonu ve aþký hakim kýlan yontulmuþ mermer suskun düþler ve de diskalifiye olan sefil ruhum ve iþte dirhem dirhem azalýyorum sonra da açýk arttýrmaya giyen bir seyyah olmayý diliyorum artýk nasýl bir alakasý varsa.

Düþlerin cebi var mý, peki?

Ya, cebimdeki bozukluklar öbür dünyada tedavülden kalkacaklar arasýnda mý?

Tedavülden kalkan onlar olsa sadece keþke ya, ben?

Ýzahý yok varlýksýzlýðým ve ketum bir zincirleme kazaya sebebiyet veren bin bir yeis ile kývançla dikiyorum ölü heceleri birbirine ve af dileyen ruhum da soluksuz koþuyor ve varamadýðým bir atalet.

Aþkýn hüsraný.

Ölü imgeler.

Ölü babam ve tüm rahmet dileyen yakýnlarým ve iþte ben de sizden biriyim: kim okuyacak artýk size rahmeti ya, edindiðim makamdan baþ aþaðý atlarken böyle olacaðýný bilir miydim sanýyorsunuz önceden?

Kalemi kýrdý Tanrý ve indinde tüm düþlerim d/aðlandý.

Hangi soytarý kelimeyi kefen bezi yapacaklarsa artýk düþ kýrýðý sözcüklerimi de zincirlemekle eþ deðer susuzluðum ve sessizliðim.

Güneþin tinindeyim.

Rahman’ýn indinde…

Aþkýn þafaðýna bandým azabý ve hasretle ördüm ben rahlemi öyle ki kýyama durduðum her ezan vakti þahadet diledim.

Rahmetin gücü ve…

Gerisi safsata iþte ve melun yürek meftun sevinçlerin özlemi ile maziyi yâd ederken bir bir gözümün önünden geçiyor sevdiklerim bir de benden nefret edenler ama en çok Tanrý iken sonsuzluða kadar bana dargýn…

Bunu nasýl kaldýrýrým ki?

Sözcükler defolu ve Ýlahi Adaletin gözü yolda.

Hayýr, hayýr, benim yolunu g/özleyen Ýlahi Adaletin ve bir satýr baþý diliyorum bir de firar eden mutluluða ve piþmanlýða geç kalmýþlýðýmý tehir etsin diye melekler.

Çatý katýndaydým geçenlerde ve beceremedim.

Öncesinde evimdeki doðal gazýn kokusuna saniyeler süren bir hasretle ölüme… ölüm, dedim deðil mi ve o gün bile kucaklayamadým ahret özlemimle cehennemde yanmanýn mealine er geç vakýf olacaðým düþüncesi ile ve üstlendim tüm suçu.

Acilde midemin kaç kere yýkandýðýnýn çetelesini tutmayý zaten býrakmýþtým bundan yýllar önce hele ki kanýmdaki hýzýn ilaçlara eþlik edip de soytarý gözyaþlarýna sevdiklerimin inanmazken.

Ýnanmadým iþte kimseye: sevdiklerim yalan söylerken ben de onlara yalan söyledim. Sonra sevgilime yalan söyledim ve onun benden kaçýrdýðý gözlerini bir baþka kýzýn üstünde yakaladým.

Patronuma yalan söyledim ne de olsa intihar budalasý manyak bir muhasebeciyi asla iþe almazdý.

Anneme yalan söyledim çünkü karnýmdaki çocuðun babasý kimdi, bilmiyordum ve kürtajýmý yapacak doktora yalan söyledim çünkü ölümümü dört gözle bekliyordum. Ölmedim velhasýl.

Þimdi atýfta bulunduðum kimse kalmadý ve sadece Tanrý ile baþbaþayým: duymuyorum saðýmdaki solumdaki sesleri.

Aldatmýþ olduðum insanlar yetmedi…

Aldatýlmýþlýðým da yetmedi.

Ya, Tanrýyý aldatan sadece ben miyim ve gerçekten O da mý beni gözden çýkardý?

Günden güne büyüyen enflasyon ve bütçe açýðý gibi þahikanýn kanatlarýnda serpilmek ve dünyaya egemen olmak isterken…

Hiç mi sevmediniz beni hiç mi? Ya, ben kendimi bu kadar az mý sevdim?

Boyut atlayacaðým derken dünya deðiþtirmeye merak sardým madem.

Matem öncesi yazgýma da kimse atýfta bulunmasýn ve asla kök hücremi kimseye nakletmesinler.

Hadi, ne duruyorsunuz? Çekin fiþimi çekin de bitsin bu iþkence.

Yoksa ben çoktan çektim mi?

Bir aparat yardýmý ile baðlanabilirim hayata bundan sonra ve içimin dehlizinde gezinen yabancý ruhlarý da men ediyorum içimdeki enkazý görmelerinden.

Ýnsan olmayý baþaramadým ve sadýk bir sevgili olmayý da derken ruhumu þeytana sattým lakin hala Allah’a inanýyordum ve þimdi bin bir yeis ile kendimi boþluða býrakacaðým lakin, lakin… kim tekme attý karnýma? Yoksa sen misin beni ve bizi býrakma diyen? Ne yani henüz doðru dürüst bir bedeni bile olmayan bir canlý mý engel olacak atlamama? Sakýn, sakýn, bir daha tekme atma seni sefil canlý sakýn!

Bu, bu, bir uyarý mý yoksa? Tanrý benden hala ümidini kesmedi mi hala? Ýnanmalý mýyým þimdi? Baþka çarem var mý peki ve çaresizlik nedir, benden baþka yaþayanlar da var mý yani?

Atma, sakýn tekme atma yeniden, bebeðim. Ben ne dedim þimdi ne yani, anne olmayý hak ediyor muyum yoksa o canlý mý hak ediyor dünyaya gözlerini açmayý bir avazda ve ben kollarýmý ona dolarken týpký Rahman beni bu güne kadar hep kollamýþ ve korumuþken…

Iþýðý tutma güzel Allah’ým yüzüme lütfen tutma ki bu Ýlahi Aþk beni benden ediyor ve sadece sana tapmanýn zevki ile sefil ruhum ihya oluyor…

Iþýk sadece o ýþýk! Kimselerin görmediði ve benim gözlerimi ve ruhumu alan…

Bu, son olsun yeter ki ve asla býrakma beni bir baþýma güzel Allah’ým! Senin için yaþamaya deðer yeter ki sen de darýlma bana güzel Allah’ým…