Zincir Ve Kanatlar

   Geçmişimle yaşadığımı anladım. Bir zincir gibi beni bağladığını… Oysa benim kanatlarım vardı! Can çekişmeler biraz da ondan kaynaklı. Uyuyamıyorum, yazamıyorum, okuyamıyorum. Kendimle oldukça yabancı olduğum zamanları yaşıyorum. Kan kaybım nerede onu arıyorum belki. Bulsam rahatlayacağım, rahatlasam saracağım. Evet, hala geçmişe kafamı çeviriyorum. Şu anı paylaştığım insanları bile geleceğe götürmek yerine geçmişte bırakıyorum. İnsanlık, en akıllı varlıkken en aptallık eden varlık aslında. Ders almayı bilsem unutmak için çabalamaya uğraşmazdım. Reddettiğim yaşadıklarım mı yoksa seçimlerim mi? Kendimi kendime anlatmaktan da sıkıldım. Hele ki cevabını bilmediğim soruları sormaktan! Çok seçenek çok çelişki demek. Çok çelişki ise yarım yamalak yaşamak. Karar almaya bile mecalim olmazken birinin ardından koşamam. Benim kanatlarım var, uçarım ama konamam.