KOCA BİR NAH
13 Ekim 2025 – Otel
Dostoyevski’nin Yeraltından Notlar kitabını okurken Rus yazara olan hayranlığım bir kat daha arttı. Fakat bir şey içime dokundu: “Baylar…” diye başlayan hitapları. O an, metnin içinde bana ait olmayan bir köşe fark ettim sanki. Bir kadın olarak, bu seslenişin dışında kalmış olmak düşündürdü beni. Neden okur hep “erkek” varsayılır? Neden seslenilen toplulukta kadınların yeri yoktur?
Bir otelde tatil yapıyoruz ailecek. Yazın son kırıntılarında Yeraltından Notlar’ı okuyorum. Akşam olunca da otelin hazırladığı şovlara gidiyoruz.
Sonradan Rus olduğunu öğrendiğim genç bir adam rahatsız ediyor beni. Ya bizim büyüklerin deyimiyle “götü kurtlu”, ya da bir şeylerin etkisinde — kendini frenleyemiyor.
En sonunda el kol hareketleriyle rahatsız olduğumu anlatmaya çalışıyorum. “Dil bilmemek ne zor,” diyor iç sesim. O arada gözlerim pörtlüyor, genç Rus turist orta parmağını bana gösteriyor.
O an içimden geçiyor: Sanki Dostoyevski’nin beni okuyucudan saymaması gibi, bu gençte de bir sorun var.
Ve işte, elli altı yaşına yeni girmiş ben, bu yaşımda ilk defa bir koca “nah” çekiyorum — bütün zarafetimi bir kenara bırakarak.
Belki de o genç, Dostoyevski’nin yeraltı adamından farksızdı. Kendi karanlığında debelenen, nefretiyle var olmaya çalışan bir ruh… Belki ben sadece onun içsel çarpışmasına denk geldim.
Ama yine de içimde bir sızı kaldı. Çünkü o hareket, bana yalnızca bir küstahlığı değil, dünyanın kadına biçtiği o eski, o yıpratıcı sessizliği de hatırlattı.
Dostoyevski’nin “Baylar” diye seslenmesiyle başlayan o dışlanmışlık duygusu, Marmaris akşamında bir yabancının orta parmağında somutlaştı sanki.
Gece ilerliyor. Denizin tuzu hâlâ saç uçlarımda, otelin ışıkları ise suda titrek bir ayna gibi yansıyor. İçimde bir yer sakin artık — öfkenin yerini bir tür kabulleniş alıyor.
Belki de yaşam, her yaştan ve milletten yeraltı insanlarıyla dolu. Kimi Dostoyevski’nin satırlarında, kimi tatil köşelerinde karşımıza çıkıyor.
Benim payıma düşense, zarafeti gerektiğinde kenara bırakmayı, kendi sınırlarımı korumayı öğrenmek olmuş bu akşam.
Ve gariptir, Yeraltından Notlar’ın sayfaları kapanırken, ben kendi yeraltımdan biraz daha yukarı çıkmış hissediyorum.
(
Koca Bir Nah başlıklı yazı
çitlembik tarafından
14.10.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
