Kal Bu Gece


Rüzgâr bile ondan daha yorgun,
Düşmüş… Kalkamıyor yerinden

Perdeler bile titriyor yalnızlıktan

Adını sayıklıyor, umut ediyor

Gel ve kal bu gece…


Adını andıkça camlar buğulanıyor,
Gözleri senden bir iz arıyor her gölgede.

Zamanın elleri buz gibi,
Giderken bir ömrü de sürüklüyor ardında.

Yine de gel ve kal bu gece…

Sustukça büyüyor içteki boşluk,
Ne bir söz, ne bir dokunuş
Yerine geçmiyor sensizliğin.
Sönüyor kalbin içindeki ışık

Etrafı sarıyor bir loşluk

Gel de kal bu gece…


Her “iyi geceler” bir vedanın soğuk yüzü,
Her sabah biraz daha eksiliyor senden.

Biraz umut bırak omzuna,
Biraz gülüş, biraz sıcaklık —
Sonra istersen git…

Ama yine de gel, kal bu gece…


Sen gidince karanlık büyüyor

Bozuluyor büyüsü aşkın

Sen olmayınca,

Eli ayağı, kalbi birbirine dolanıyor

Ne yapacağını bilmiyor, şaşkın

Nazlanmadan kal bu gece…

Ga-081125

 

 

( Kal Bu Gece başlıklı yazı KOCAMANOĞLU tarafından 10.11.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu