Yandığım Kadar da Beyazım Hafız

Saklı tut düşlerini, hafız ve sil hafızanda saklı tuttuklarını.

İki kefeyiz biz birbirine denk düşen.

İki de kefen giydik mi benzer miyiz

Sahi birilerine ezelden?

Rengim düş grisi

Aşkım adam boyu

Yalnızlığımsa tuz ruhu

Haşmetlidir benim acılarım

Ah, harcadığım yıllarım

Harcatmadım kendimi bu arada

Beyazdır alnım

Issız kalbim

Meşru müdafaa kıyama durduğum

Kıydığımsa gençliğim ve hayallerim

Ah, neyin uğruna söndü içimdeki ışık?

Coşkuma kapıldım da tek tek

Vurdum kapıları

Ta ki her biri kapanana dek.

Ve son rüzgâr serildiğim

İmbatsa içimdeki yalnızlığın mefkûresi

Haşmetli bir isyanda başa oynadığım

Geçitlerde saklı mizacım

Rengi yok ki mevsimin ve şiirin

Ela pırıltılarında gözlerimin

Çakan her şimşek

Her savruk meziyet…

Cefası bunca uğraşının

Sefasını elbet yazmanın

Sedası dünün

Seması ömrün

Sekantı dünün

Saniye sekmediğim bir hazan ki

Hüznüme muadil bir karaçalı

İçimdeki keklik

Ruhumdaki yama ve delik.

Yüreğimde saklı mahzun bakış

Rabbime âşık ve sevgiye yandaş

Y/andığım kadar da beyazım, hafız

Yakardığım sadece yüce Rabbime

Tevazu yüklü her iklimde

Beyan ettiğimse ömrü olmamalı yalan

Olmazsa olmazım doğrularım

Kilit vurduğum yüreğimde saklı cennetim

Cinnet öncesi yazamadığım şiirin

Yaşattığı cendere

Ne zamanki kalem küsse sefil benliğime

Ve kürediğim her mısra

Tünediğim her imge…

Aşkın nakkaşı ah, içimdeki bitimsiz hüzünle

Ah, yana yakıla el açtığım evrende

Tek kusurlu benmişçesine

Kul hakkı da yemediğimin ertesi

Kölesiyim sevginin ve umudun

İlahi Aşkın her zerresine âşık ve talip ve sadık.

Haiz olduğum o tek zerremle kanat

Açtığım sevdalı ufuk…