Gönül Dergahım

Göğün terminali sadece sükûta kucak açan bir devinim:

Ya, aşkın duayeni, hani mısralarda kükreyen

Renklerin en hasında saklı hazzın

Dönüşü olmayan yolların da kudreti.

Bir minval ki ve endamlı bir renk

Belki de bir asa, yalın ayak koşulası kabrin başında

S/onsuzluğa verilen selamı içine ta içine çeken;

Hoyrat rüzgâr ve de

Dahi ekinde saklı hazine:

Evet, evet, ben de gideceğim diyebilmenin

Yalın hali

Eşkâli sönük olsa ne ki

Emsalsiz ruhundan sökün eden kudreti

Ve kalbinin yırtıklarını diken.

Lades, dediğim günleri özlüyorum

Arka bahçesinde ömrün ve korunaklı dünyamın

Yıkılma ihtimali

Elbette direncim;

Elbette diretilenlere aksi yöndeki Rabbime itikadım

Ve idrakim

Çarşafların kana bulandığı

Uleması gecenin

Ve o sıradanlığı nükseden demir leydi:

Sıra dışılık nasıl ki sevgide gizli

Ve izliyorum sadece gizlenmiyorum artık

Başımı koyduğum seccademde

Sinen kokusu annemin

Başörtüsü beyaz hafif buruşuk

Sevgimle ütülüyorum;

İnancımla mahal vermiyorum zalime ve sünepe nefsinde

Saklı tüm kiri ve kini

Rabbime havale ediyorum.

Ey, sen, sisli gece

Ve sen, sistematik acılarım

Biz olmaya meylettiğim her günün akşamı

Kopuk bir bedende değil

Güç ile istişare ettiğim

Aldığım söz,

Verdiğim köz

Sesimden firar eden bir nida belki de

Zihnimin dağınıklığı da yok artık,

Olmazın oluru her düş her dua

Ve penceremi açık bıraktığım

Gönül dergâhım…

Mihenk taşı ki dünün,

Nirengisi öğütülen ömrün

Dipsiz kuyu

Sıçanların karanlık ruhu

Bense yolumda

Şiar edindiğim her sözcük her duygu nasıl ki saklı

Koynumda,

Ufalıyor döngü

Büyüyor gücü direncimle sadık olduğum

Yüzü suyu hürmetine bilinmezin

Ve kimse kapışan zulümle

Nefesi kesik dünlerin

Değil

Yarınlara meylettiğim bir düğün vakti olmalıydı belki de ölüm…

Hazır ol da geçen her dakika

Kıvancımla büyüyen bir umut ki derinlerde saklı

Kokusu gelirken burnuma

Ve işte burun farkı ile

Kâh öndeyim kâh arkada

Bitimsiz bir mücadele

Tefe koyan kimse sabrımı

T/av olmadığım kadar yalanlara

Bazen nesir

Bazen şiir

Bazense şehir oluyorum, duyguların kolunda

Dönenen hangi zikir ise

Fikrimle eş değer

Ve işte inancın bitimsiz yollarında

Bir kere daha sadece bir kere

Kara gecede kara karıncaya eşlik eden rahmete

Duyduğum şükür ve sabırla

Kanıksadığım doğruların da uğruna

Helal ediyorum önümü arkamı

Heba edenlere değil bilakis sevenlere ve benimle kol kola

Sancılı bir mevsim olsa da

Geleceğim yanına kabul buyursun yeter ki yüce Huda

Ama şimdilik dualarımla

Yeter ki bekle beni cennetinde

Yâd ettiğim kadar seni içimdeki cennet bahçesinde.

Kâh koşuşan çocukluğum

Kâh dünlerin vurdumduymazlığında sen iken yatan solumda

Ben iken Aşiyan yollarında

Her fırsatta dilimde nice dua

Merak etme yeter ki sen beni anne…