Kül Rengi Kul Hakkı

Kül rengi,

Kul hakkı…

Düşükler yapmış göğün kırık pervazı:

Ah, etmeden; minnet etmeden

Hüznü tasfiye edesi gülüşler Cumhuriyeti

Hazan nasıl ki döndü yüzünü kışa,

Kışkışladığım boş satırların yüzü suyuna hürmeten

Her çentik her çizik

İçine çekilesi duaların nazarında asla süklüm püklüm olmayan

Hatırına dünün ve işte o metruk hazine

Peşine düşülesi

Ve işte cafcaflı bir hayali

Maksat gerçek kılmak mademki

Özü sözü bir olduğu kadar insanın

Hatırşinas yerin göğün tek Sahibi.

Alacalı bulacalı tüm imgeleri tehir ettim edeli

Mademki

Şiirin şakağına dayalı acıyı

Sildim sileli

Açamadığım kapının coşkusuna vakıf

Yüreğin kimyasına sadık

O simyacı

Kazurat değil kayıtsız hiç değil

Alabildiğine narin ve naif bir özlemi

Serdiğim kadar içime en kıymetli

D/okunuşu nasip kıldı Rabbime âşık yüreği

Buyur ettiği cenneti

Sahiplenesi tüm duyguları

Erteleyip de rüyaları

İzini sürdüğüm mantık değil mi ki

Mazhar oldum aklın endamına

Dünümü az ayrı tutun

Günümü kucakladığıma tanık tüm evreni

Ve işte sonlanacaktır mağduriyeti tüm yıldızların

İmtina ettiğim kimse dünde kaldı

En hoş en kutsal

Beyhude olmayan hatırımda saklı diyarı

Ne cihan ne karaborsa sevdalar cumhuriyeti

Mağlup gelmekle iştigal kabulü güç olsa da o reddi

Sundum yüce Meclise

Biçarelerin dualarına eşlik eden tüm meleklere

Dedim ya en başta;

O kül rengi ve işte yeniden doğmanın müjdecisi

Külüne sadık bir Anka

Kimse yiyen kul hakkını vakıf olduğum kadar umut dolu sona

Açılası bir parantez bir köşesi bende bir köşesi kaderde

Saklı tüm eziyetleri sonlandıran

Meziyet babında yolumu açan

Ve kimse dünde kalan

Acılardan ördüğüm o yeni açı

Beni gerçek bir Mümin yapan

Beynamaz nidalardan

Arınan şu külliye

Ve geçeceğim o büyük imtihan

Nasıl ki; düşmez kalkmaz bir Allah