Sanma ki Kelebek Ömürlüdür Şiir

Çelimsiz çiçekler ezilesi ve darağacı kırılası.

Lakayt insan eşiğinde ömrün

Kıvılcım zanları bahtiyar kırlangıç

Realite ve hayal ve durağan mevsim

Kimi zaman çentik atan güne devridaim yapan gezgin

Ne küskün ne sıradan ne de sıra dışı

Yerin göğün tek Muhatabı

Sıvazlarken sakalını ihtiyar

Sözcükler nasıl da bonkör

Ne de olsa gaipten gelen ilham ve şiir

Elbet uyruğu elbet ulağı

Belki de olmayanların uydusu

Uyduruk düşler sokağı

Mahareti şairin hayli gizemli

Yorgunluğu ellerin kalem tutan yazmakla ilintili

Bazen içinden bir dilek tutan

Ömrün gazeli

Artık her kimse gazel okuyan yetinmek ne kelime?

Aklının ermediği

Ve işte aklını devşiren yeni sene yeni güne ve ömre

Beyitler sunan sonsuzluğun hicreti

Ne çekimser ne lakayt

Ne yalan ne de keyfe keder

Püskülü saçağı dünün

Üfüren göğün

İşte geldik konduk bile en tepeye

Uçuşan yapraklar nazire yapmakta

Uçuşan saçlarına şairin kelebekler konmakta

Sanma ki kelebek ömürlüdür şiir

Sanma ki duymazdan gelmemekte şair

İsyanı bastıran Kadı

Adı batasıca yalanı kurda kuşa yem eden

Anıldıkça ömrün beyanı

Ve soruyorum sana:

Gök gözlü kadın şimdi nerede?

Ve sana söz anne:

İtibar etmediğim kadar da gaflete ve ihanete

İhbar ettiğimdir yalanı, hâkime…