Ah Be Zalim Seni Sevdiğim Söyle Yalan Mıydı

Mührü zamana uğrayandı dalyalarca şiire gem vurduğum…

O küskün yıllardı naçizane salkım saçak savrulduğum

Bir alıntı imiş meğer yaşamak

Kimine göre çalıntı

Aldatıların ıslıklayan renkleri gibi nasıl da alımlı

Sözcüktü tükenmeyen o illet

Verilen de hükümdü elbet varlıkla eşleşen her duygu

Yokluğa ve yoksunluğa nispet

Kırık notalar dergâhı

Ah, be zalim, seni sevdiğim söyle yalan mıydı?

Tek metruk hece iken aşk

Koyultuşunda gecenin var gücümle özleme tutsak

Hicvi kırık bir tel misali

Harcanan vakitse adeta hayatın kesilen irsaliyesi

Namı da almış yürümüş bir kere çalınan makamların piri olan,

Ah, bir bilebilsem nerede.

Tuzu da kurudur hani ahvalin

Yanan tütsüler yorgunluğun da minval,

Göz gözü görmez tozunu savurduğum mealin

Bir içim su olsa bile aşk, kim bilir nerede?

Saf tuttuğu bir sınırmış meğer

Yüreğin kavuşamadığı ulaşılası imkansız tepede

Yanar da yanar beyitler

İşinin ehli şaşkın şair kim bilir nerede?

Öncesi hüküm keser

Sonrası meçhul kimi zaman nasıl da eser

Beyhude imiş meğer aşka talipte bulunan kader

Seferisi duyguların

Seyyah ve yaralı mizacı şairin

Hüznü ekili o tarh

Gel gör ki sever de sever

Hem de nasıl

Doyamadığı kadar

Şehla bir düş belki vazgeçiş

Hükmü veren yüce İlah, aşkın da merkezi

Kayan bir yıldız gibi tozu dumana katar da şair

Nihayetinde vazgeçtiği çiçek kimliği

Nasıl da ağzına yakışırdı söylediği kadar ahvalin

Bir kırık nota ya da atanmış kayyum şiirin mezadına

Kırılgan yârin esrik gövdesinde şiirin de kavuşamadığı ulvi tepe

Elbet gönül gözü kalp sesi

Şiarı varsa yoksa kulakları dahi sağır eden bitimsiz sevgi