1960 doðumlu güney afrikalý fotoðrafçý kevin carter, 1993 yýlýnda birleþmiþ milletler'e ait bir insani yardým gemisiyle güney sudan'a gitti. sudan o dönem çok büyük bir kýtlýkla mücadele etmekteydi. gerçek bir insanlýk dramýnýn yaþandýðý sudan'da kevin carter, hemen herkesin malumu olan ve kendisinin de hayatýný deðiþtirecek olan o meþhur fotoðrafý çekti. 

fotoðrafta, yaklaþýk 800 metre ilerideki birleþmiþ milletler kampýna ulaþmaya çalýþýrken bitkin düþmüþ bir çocuk ve onun baþýnda, onun ölmesini bekleyen bir akbaba vardý. fotoðraf kýsa bir süre içinde new york times'ta yayýnlandý ve tüm dünyada büyük yanký uyandýrdý. afrika'daki açlýk ve kýtlýk sorununa daha önce hiç kimse bu kadar dikkat kesilmemiþti.

fotoðrafýn ardýndan çocuðun akýbeti çok merak edildi. carter, fotoðrafý çektikten sonra akbabanýn kaçtýðýný ve kendisinin de oradan uzaklaþtýðýný açýkladý. çocuða yardým etmemesi tepkilere neden olan carter; kendisini, yardým görevlisi olmadýðýný söyleyerek savundu. o dönem gazeteci ve fotoðrafçýlar, herhangi bir hastalýk riskini azaltmak açýsýndan insanlara dokunulmamasý yönünde uyarýlýyordu.

yardým örgütlerine büyük maddi kaynak saðlayan bu fotoðraf, kevin carter'a 1994 yýlýnda pulitzer ödülü kazandýrdý. bu olayýn ardýndan aldýðý tepkiler nedeniyle aðýr depresyona giren carter, temmuz 1994'te johannesburg'da egzoz gazý verdiði kamyonetinin içinde walkman dinleyerek intihar etti.