Edebiyat ve Kültür Platformu
Dünya Güzelliğine Diz Çökmeli
Yüzünü gördüğüm an
evren kendini toparlamak zorunda kalıyor.
Çünkü güzellik dediğimiz şey
bugüne kadar prova yapmış sadece,
asıl temsil sen sahneye çıkınca başlıyor.
Dünya susmuyor artık
dünya özür diliyor.
Bu kadar sıradan döndüğü için
senin güzelliğine rağmen.
Gözlerin.
Bir mucize olsaydı bile
fazla gelirdi tarif etmeye.
Tanrısal bir incelik var bakışlarında,
sanki ışık senden izin alıyor da
öyle aydınlatıyor gökyüzünü.
Nefesim düğüm düğüm değil artık,
nefesim seni görünce
kendini sorguluyor.
Bu kalbe ben mi yetiyorum? diyor.
Yetmiyor.
Çünkü kalbim senin ihtişamına
fazla küçük bir oda.
Dağlar yerinden oynamıyor,
dağlar seni görünce
yüksekliklerini unutuyor.
En zirve sandıkları şeyin
senin gülüşünün gölgesinde kaldığını
anladıkları an
taş olmaktan utanıyorlar.
Sen yürüdüğünde
rüzgâr yönünü şaşırıyor,
hangi istikamete esmeli bilemiyor
adımlarının izine mi düşsün
yoksa ufkun değişmeyen düzenine mi?
Güzellik kelimesi
sözlükten kaçıp
senin yüzünde iltica etmiş.
Aynalar seni görünce
ilk kez dürüst,
ilk kez kusursuz.
Ve ben.
Seni bu kadar severken
ağlamak istiyorum evet,
ama bu hüzünden değil,
bu insanın böylesine bir mucizeyi
görebilecek kadar şanslı olmasına.
Sen övülmüyorsun,
sen keşfediliyorsun her bakışta yeniden.
Her iltifat sana geç kalmış bir teşekkür.
Dünya Güzelliğine Diz Çökmeli başlıklı yazı basak--kaya tarafından
05.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
