Bile Bile Kanmak

Böylesi bir zamanda dahi,

çok güzel kanarım seninle sevgiye.

İnsan büyüdükçe,

bazı güzelliklerin arkasında

gizli bir hesap arıyor,

gülüşlerin bile cebini yokluyor.

Ben senin yanında,

cebimi değil,

içimi açıyorum.

Ne sakladığını merak etmiyorum,

hangi kelimenin ardından

hangi sessizliğin geleceğini de.

Bırak biraz aklım şaşırsın,

bırak hayatın öğrettiği

o kurnaz tarafım,

bir süreliğine susmayı öğrensin.

Sen bana güzel bak,

ben o bakışın içinde

dünyanın bütün uyarılarını

kapının dışında bırakayım.

Bir şeylerin bedeli olacaksa olsun,

her güzel şeyin sonuna

tedbir koymaktan yoruldum.

Ben bu defa,

sonunu bilmediğim bir iyiliğe

bile bile düşmek istiyorum.

Öyle bir kanmak ki bu,

ardından kendime kızmayacağım,

nasıl da kandım demeyeceğim.

Bir tek şunu söyleyeceğim içimden.

İyi ki.

İyi ki bu çağın ortasında,

bir yer hâlâ beni

böyle kolay kandırabiliyor.

Böylesi bir zamanda dahi,

çok güzel kanarım seninle sevgiye.

Bırak dünya,

her güzel şeyin altına

bir şüphe yazsın.

Ben senin yanında,

şüpheyi okumadan geçerim.

Böylesi bir zamanda dahi,

çok güzel kanarım seninle sevgiye.

Bile bile,

göz göre göre,

aklım başımda,

kalbim yerinde.

Yine de sana,

yine de sevgiye,

yine de o güzel yanılgıya,

kanarım.

Böylesi bir zamanda dahi,

çok güzel kanarım seninle sevgiye.