Gece çökerken şehrin üzerine,
Işıklar birer birer susar.
Sokaklar uykuya dalarken
Benim içimde bir dünya uyanır.
Çünkü benim gece hayallerim var.
Karanlığın içinde saklanan,
Sessizliğin dilini bilen
Ve kalbime usulca dokunan hayaller…
Bir yıldız kayar bazen gökyüzünden,
Ben dilek tutarım kimse görmeden.
Belki bir gün gerçek olur diye
Hayallerimi geceye emanet ederim.
Gündüzler kalabalık, gürültülü,
İnsanlar koşar durur bilmeden.
Ama gece…
Gece insanın kalbini dinlediği zamandır.
Ve ben her gece
Karanlığın içinden bir umut çıkarırım.
Çünkü biliyorum,
Hayali olanın yolu da vardır.
