Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Büyüdün Diyorlar

İçimde Kalan Çocuk Konuşuyor
Büyüdün diyorlar. 
Ben fark etmedim.
Bir gün sokaktan eve girdim
ve bir daha
aynı ben olarak çıkmadım.
Hâlâ akşamüstlerini arıyorum.
O saatleri kim aldı benden. 
Güneş eskiden
daha yavaş batardı sanki,
ya da ben
gitmesine razı değildim.
Bir yerlerde
seksek çizgileri olmalıydı,
ayağımı yere koyacak bir cennet.
Şimdi her zemin
fazla ciddi,
fazla temiz,
fazla yalnız.
Bakkalın önünde durup
hiçbir şey almadan bakabilirdim eskiden.
Şimdi vitrinlere bakıyorum,
hiçbir şey yetmiyor.
Demek ki eksik olan
parayla satılmıyormuş.
Anneme seslenmek geliyor içimden bazen,
balkondan bana bağırması için.
O sesin içinde
korunmak vardı.
Şimdi herkes çok kibar
ama kimse
sahiplenmiyor.
Dizlerim iyileşti evet,
ama düşme korkusu kaldı.
Çocukken
düştüğüm yerde ağlardım,
şimdi düştüğümde
susuyorum.
Bu mu büyümek?
Bir topaç gibi döndüğümü hissediyorum bazen,
merkezim kaymış,
yönüm belirsiz.
Dur desem durmuyor hayat,
istop kelimesini unuttu dünya.
En çok da
şaşırmamaya alıştım.
Bir mucize olsa
bakıp geçerim belki.
Eskiden bir uğur böceği
günümü değiştirirdi,
şimdi koskoca gün
beni değiştiremiyor.
Kızmıyorum kimseye,
kırgınlığım zamana.
Benden izinsiz büyüttü beni.
Oyunu yarıda kesti,
sobelemeden gitti.
Ama yine de
tam sustuğumu sandığım yerde
içimde bir ses var.
Küçük, kırık
ama inatçı.
Buradayım, diyor,
beni unuttuğunu sanma.
Belki sokaklar yok artık,
ama ben hâlâ
bir köşede bekliyorum.
Eğer bir gün
nedensiz gülersen,
ya da eski bir şarkı
boğazını düğümlerken
gözlerin dolarsa,
bil ki
ben seslendim.
Ben,
kayboldu sanılan çocukluğun.
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Büyüdün Diyorlar

basak-kaya basak-kaya