Göğsümde bir harita var, çizgileri silinmiş
yolları başlamadan biten, adımları yankısız
bir yere varmak değil derdim
bir yere ait olmayı da unuttum çoktan
Rüzgâr bile beni tanımıyor artık
geçip giderken omzuma değmiyor
oysa ben, bir zamanlar
bir mevsimin içindeydim
adı sen olmasa da
yakın bir şeydi sana
Geceler var, içine girince çıkamadığım
saatler değil onlar
daha çok, zamanın kendini terk ettiği boşluklar
orada kalbim atmayı değil
beklemeyi öğreniyor
Kimseye anlatamadığım bir eksiklik bu
ne yokluğa benziyor
ne de yarım kalmışlığa
sanki baştan hiç tamamlanmamışım gibi
Ve bazen düşünüyorum
insan dediğin gerçekten bir yere varmak için mi yaratıldı
yoksa sadece
hiçbir yere varamayacağını anlayana kadar yürümek için mi
Eğer bir gün
bir ses çağırırsa beni içimden
dönüp bakmam belki
çünkü bazı çağrılar vardır
duyuldukları anda kaybolurlar
Ben
gelmeyecek olanın izini sürmekten yorulmuşum
ama vazgeçmeyi de öğrenememişim
Belki de mesele şudur
herkes bir yere sığınırken
ben
kendimden bile saklanacak bir yer bulamamışım.
(
Hiçbir Yere Varamayanlar başlıklı yazı
basak--kaya tarafından
24.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
