Benden gittiğin o gün anladım ki;
Verdiğin sözler
Kurduğun cümleler hayalmiş
Paslı hançeri kalbime sapladığında…
Anladım;
Aşk dediğim şey,
İnandığım en güzel yalanınmış.
Meğer senin sevda dediğin,
Boynuma taktığın bir urganmış.

Gittiğin gün;
Duvarda asılı kalan resmine baktım,
Maziye, anılara daldım;
Seni affetmemi sağlayacak bir teselli aradım ama bulamadım.
Senden kalan ne varsa topladım,
Hepsini tek tek yaktım.
Adını hafızamdan silmek istedim,
sana ait hiçbir iz kalmasın diye.

Artık geceler sessiz ve soğuk,
Her şey daha bir anlamsız.
Korkuyorum ama karanlıktan değil;
Korkum, seni hâlâ unutamıyor oluşum.
Söyleyemediklerim içimde büyüyor,
Boğazımda düğüm düğüm,
Cümlelerim yarım kalıyor.

Geç kalmış pişmanlıklar ve çaresizlik…
İçimde biriken bu yük öyle ağır ki.
Neden diyorum, neden…
Kendi sesimden başka duyanım kalmamışken,
Sorduğum soruların cevabını
Aynadaki yıpranmış bedenimde,
Yorgun gözlerimde
Ve hayata küstürdüğün ruhumda buluyorum.
Boşa geçip giden onca zaman
Şimdi hepsi bir hayal kırıklığı,
Bu sevdada kül olan taraf bendim,
Düşündükçe ince ince kanatıyor ruhumu.

Silezya


( Son Veda başlıklı yazı Silezya tarafından 10.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu