Çay Yanında Simit Lüks Oldu Bize
Ne
günlerden geldik, ne güne kaldık,
Çay
yanında simit yiyemez olduk,
Ayakta
uyuyup gaflete daldık,
Doğru
konuşanı duyamaz olduk.
Eskiden
fakirdik, şimdi daha çok,
Her
şey bulunur da, cepte para yok,
Olan
da çok fazla, karınları tok,
Gün
bulup gün yedik, doyamaz olduk.
Konuşsan
suçlanır, susan ezilir,
Doğru
söyleyenin, üstü çizilir,
Hak
arayan kişi, suçlu yazılır,
Korktuk
derdimizi diyemez olduk.
Saraylar
ışıklı, sokaklar zifir,
Bir
yanda kodaman, bir yanda fakir,
Askıda
ekmek yok, kiler tamtakır,
Korkudan
ocağı kayamaz olduk.
Pazar
ateş gibi, el yakar fiyat,
Zengine
kalite, fakire bayat,
Etin
adı kaldı, yok böyle hayat,
Yeni
bir elbise giyemez olduk.
Asgari
ücretli, emekli bitmiş,
Kiralar
maaşı sollamış gitmiş,
İşçisi,
çiftçisi battıkça batmış,
Pul
üstüne bir pul koyamaz olduk.
Mahir
der garibi sayan olmadı,
Mazlum
feryadını duyan olmadı,
Bir
değil, beş değil, ayan olmadı,
Atılan
kazığı sayamaz olduk.
Mahir
Başpınar
(
Çay Yanında Simit Lüks Oldu Bize başlıklı yazı
MahirBAŞPINAR tarafından
21.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
