İçimde sana ayrılan yer

Ben seni düşününce
önce sandalyemi çekiyorum içime doğru,
dağınık duran ruhumu toparlar gibi.
Bir bardağın kenarında unutulmuş
çatlak bir akşamı siliyorum usulca.
Sonra perdeleri açıyorum zihnimde,
biraz hava girsin diye karanlığıma.
Çünkü benim içim
aceleyle kurulmuş bir gecekondu gibi sevgilim.
Rüzgâr sert esince korkularım sallanır,
duvar diplerinde eski susmalar birikir.
Bazı geceler
düşüncelerim damlatır tavandan kendini
uyuyamam.
Bir kovaya doldururum içimdeki yağmuru.
Ama seni anınca
birden değişiyor evimin iklimi.
Sanki yıllardır çalışmayan lambalar
aynı anda yanıyor.
Toz tutmuş aynalar
yüzümü ilk kez seviyor.
Ve ben,
kendi küllerinden utanmış bir yangın gibi
yeniden öğreniyorum parlamayı.
Öyle büyük konuşamam ben.
Sevgiyi süslü kutularla taşıyamam.
Avuçlarımda biraz telaş,
ceplerimde eksik kalmış hayatlar var yalnızca.
Affet,
Benim sevgim biraz yamalıdır.
Ama tam ortasında senin adını taşıyan
tertemiz bir yer var.
Seni düşündükçe
içimde dizginlenemeyen bir nehir kabarıyor.
Dağların sabrını çatlatıp
taşların içinden yol isteyen
inatçı bir su gibi.
Koşmak geliyor içimden
şehirlere, istasyonlara, yağmurlara rağmen.
Bir sana varmak için
bütün yokuşları nefessiz çıkasım geliyor.
Çünkü sen gelince aklıma
dünya yalnız dünya olmaktan çıkıyor.
Gökyüzü biraz daha derinleşiyor mesela.
Kuşlar yalnız uçmuyor artık
sanki içlerinden biri
benim kalbimi taşıyor kanadında.
Ve insanlar fark etmeden geçip giderken
senin baktığın yere dönüşüyor bütün sokaklar.
Ben seni severken
bir ibadet sessizliği çöküyor üstüme.
Kimse duymuyor belki ama
içimde binlerce çan çalıyor aynı anda.
Bir çiçeğin açılışını izler gibi
sabırla büyütüyorum seni içimde.
Gel diye bağırmıyorum artık.
Çünkü bazı insanlar çağrılmaz sevgilim,
zaten insanın en derin yerine yerleşir.
Bak,
yüreğimin bütün kapıları açık sana.
İçeri girince ışıkları yakmana bile gerek yok.
Ben çok önceden hazırladım gelişini.
Masada biraz yalnızlık,
birkaç kırık anı,
ve sana sakladığım uzun geceler var.
İstersen şiir oku.
İstersen sus.
İstersen başını yorgunluğuma bırakıp
hiç konuşmadan kal.
Çünkü senin sessizliğin bile
benim içimde
kalabalık bir bahar ediyor.
Ve bil ki sevgilim,
ben sana hiçbir zaman sırtımı dönemem.
Dünya dönse de,
geceler yer değiştirip sabaha karışsa da,
her şey eskise de.
Ben hep
sana dönük kalacağım.