Eksik Parça

Elimde kâğıt ve kalem,

Yüreğimde biriktirdiğim özlemlerim…

Gözlerimdeki hüzün ve kırgınlıklarla

Sana söyleyemediklerimi

Döküyorum beyaz sayfalara…

Saat gece yarısını çoktan geçti,

Yokluğun;

Keskin bir ayaz gibi üşütüyor tenimi.

Düşündükçe artıyor içimdeki sızı,

Gözyaşımla ıslanan yastığımda

Ümitsizce uykuya dalıyorum yine…

Cesaretim yok artık;

Ne hayal kurmaya ne de

Kavuşulması imkânsız aşk masallarına…

Yıkık bir duvar gibiyim,

Rüzgârın fırtınasına kapılmış

Savrulmuşum oradan oraya…

Senden eser kalmamış,

Sadece yüreğimde

Bitmeyen bir sızı…

Seni unutmak değil,

Seni sensiz yaşamak acıtıyor yüreğimi…

Adını zihnimden silmeye kıyamazken,

Yokluğuna alışmak zorunda kalmak…

İşte en ağır yüküm bu.

Biliyor musun sevdiğim, ben hâlâ

Sana yazdığım bu satırlarda

Kayboluyorum her gece…

Bilinmez bir yoldayım,

Yapbozun eksik parçası gibiyim;

Tamamlanmak için

Beni bulmanı bekliyorum.

 SİLEZYA