Ne Sen Sor Ne Ben Söyleyeyim Unutmuşum

O dedi ki:

Şair ruhlu güzel insan

Hani vardı gönlünde bir sultan

Senin için ay yüzlü Mihribân

Hatırladın mı?

Ben dedim ki:

Aylar seneden, seneler aydan kaçmış

Fark edemedim epeyce zaman geçmiş

Mazime derin uçurumlar açmış

Unutmuşum

O dedi ki:

Onu görmeyince gülmezdi yüzün

Çoğu zaman yollarda kalırdı gözün

Aklındadır ‘’Mihribân’ım’’ dediğin sözün

Hatırladın mı?

Ben dedim ki:

Bu soruları sorarsın neden?

Çok mu tanıdık biriyim ben?

Söyledim ya önceden

Unutmuşum

O dedi ki:

Bazen yüreğinde acı bir yara

Bazen oldum tatlı bir hatıra

İşte benim o gözleri kara

Hatırladın mı?

Ben dedim ki:

Neden inanmazsın ki bana?

Bilmez misin yalan dünya?

Unutmak suç değil ya

Unutmuşum

O dedi ki:

Unutmak için vermedin gönül

Derdin ya: "Dikeni olsa da güzeldir gül

Sen o gül, ben ise garip bülbül."

Hatırladın mı?

Ben dedim ki:

Hiç yerinde durur mu ağaçta yaprak

Zamanı gelince olmaz mı ırak

İşte benim aklım da benden uzak

Unutmuşum

En zor iş sevda imiş

Aklın karı değil bu iş

Sevenler hep boşa sevmiş

Ben dedim: Unutmuşum

O dedi: Unutulmuşum.