Faili Meçhul Mavi

Gecenin sessizliği çöktü gözlerime,

Sokaklar çekildi içimdeki sürgüne.

Bir lamba cızırdayıp söndü köşede,

Yarım kalmış bir ömrün tam ortasında.

Yürüyorum, cebimde kırık aynalar,

Her parçada yüzün, her yüzde bir intihar.

Beni anlamadılar, bunu bir kenara yaz,

Bu kentin yağmurları artık beni yıkamaz.

Bir tütün sardım ki acıdan da kara,

Dokunsam kanayacak bendeki bu yara.

Biz hangi ara vazgeçtik kendimizden?

Hangi rüzgar kopardı bizi bu kökümüzden?

Şimdi gökyüzü faili meçhul bir mavi,

Ne bir teselli kalmış ne de bir ravi.

Alıp başımı gitsem, yollar beni kusar,

Arkamdan koskoca bir devir susar.

Gözlerimi kapatıyorum, dünya bitsin,

Bu şiir de burada, failine gitsin...