Baltadan Akan Pişmanlık Suç Ve Ceza Kitap İncelemesi

Bazı giriş cümlelerinden dahi kitabın niteliği anlaşılır. Böyle cümleler bağırmaz, sizi ayaklandırmaz. Sakin ve olağan akışta bir ritmi takip ederler ve bir davette bulunurlar. Bu cümleleri birçok klasik eserde görebilmek mümkün. Bazen Gregor Samsa, bazen iki şehrin hikayesini bazense fakir ve gardıroptan hallice bir odada kalan Raskolnikov’u anlatırlar.

Suç ve Ceza üzerine ayrı bir literatür oluşmuş dersem yanılmış olmam. Onun psikolojik, edebi tahlilleri yapılmış; hemen hemen her dilde ayrı bir yere oturmuştur. Böylesine bir ittifak ile beğenilmiş bir eser sahiden neden beğenilmiştir?

Raskolnikov hukuk fakültesinde öğrencidir. Ancak yaşadığı parasızlıktan dolayı okulunu dondurmak zorunda kalır. Zamanla özel ders vermeyi de bırakır ve yalnızca odasında yatmaya, düşünmeye başlar. Yavaş yavaş zihninde bir fikir filizlenir: Bazı potansiyelli insanların suç işleme özgürlüğü.

Onun zihninde oluşturduğu bir Napolyon veya peygamber sembolü vardır. Ona göre bazı insanlar diğerlerinden daha potansiyelli olup, bunu kullanma hakkına sahiptir. O yüzden onların suç işlemesine izin verilmeli, önleri kesilmemelidir. Raskolnikov kendisini de öyle biri sanmaktadır.

Böylece rehinci ve kardeşini bir balta ile öldürür. Onun baltasından yalnızca kanlar değil, masumluğu ve özel olmadığı fikri de akar. Çünkü o bu yaptıklarından suçluluk hissetmiş ve belki de pişman olmuştur. Paraları saklar ve biz kitabın geri kalanında Raskolnikov'un kendi yatağında yavaş yavaş erimesini okuruz.

Hayatın belli başlı dönüm noktaları vardır. Bu noktalar kimisi için mezuniyet, kimisi için bir işe girmek olabilir. Raskolnikov içinse o baltanın indiği ve yerde iki cesedi gördüğü andır. Çünkü o bir böcek olmuş, kendini layık gördüğü sırça köşkün yıkılışını izlemiştir. Baltayı alan Raskolnikov ile baltayı geri koyan Raskolnikov arasında asırlar vardır.