Hasretlik

bir bayram sabahı hatırlıyorum;

ellerimde biriktirdiğim bozukluklar

beni gelip alsın diye beklerken babamı.

Babam,

seçilmemişliğimle kaldı adım.

taşınmamışlığımla kaldım yıllara; onun hayatında.

ben bir kefen gibi taşıdıydım.

kalbim, onu taşıyabilmek için hal değiştirdi 

yıllar sonra.

sordum kendime 

dantelli bir elbise giymedim diyemiydi

yahut giymedim diye mi rugan takunyalarımı

şimdi anımsıyorum,

ben o kadar güzel olamadım ki hiç.

o kadar sevilemedim;

babamın bağrında.

kim daha sınanır sicim yağmurların altında söylesene

ben bir çocuk büyüttüm;

tek başıma

evsiz, yurtsuz, köksüz.

ben bir tohumsam niye suyum olmadı hiç,bilmem

niye toprağım olmadı

niye yer yapamadım kendime bilmem

hani nereyedur 

benim saksım, benim suyum, benim toprağım

ben bilmem

bana kağıt paralardan bayram harçlığı veriyorlar, şimdi.

el öptürüyorlar;

tutup ellerini,

başımı eğiyorum ellerine.

gülümsüyorlar, kaldırıyorum başımı.

o kadar uzun zaman taşıdım ki başımı

defalarca hastaneye taşındım ağrısından

biri alsın da tutsun istedim 

ya da söküp atayım onu yerinden

oysa tek ilacı saklanmakmış onun göğsüne,

kızım diye basılmakmış.

soruyorsun ya neydi seni cesaretlendiren diye

cesaretten değil esarettendi aslında

yıllar sonra bir kız çocuğunu bıraktım bozkıra

o kadar yaralıydı ki 

toydum, nasıl koruyacağımı bilmiyordum

bir koza gibi örmüştüm ipek dallarıyla

o orada bir gün kelebek olmak için bekledi,

ben dışarıda bir gün gelir diye.

"Olmadı"

yılar sonra anladım ki yalanmış

bana hep tırtıl kelebek olduğunda çıkar kozasından, denmişti.

yalanmış.

33 yıl sonra yırttım açtım kozayı kendi ellerimle,

o da bekliyormuş; hiç yaşayamadan ölürcesine.

bana soruyorsun ya neden diye?

içimde ölsün istemedim.

onu daha fazla kırmayayım derken 

ellerim kana bulansın istemedim.

çünkü öğrendim;

bazı sevgilerin de korku, cinayeti oluyormuş.

hiç yaşanmamışlığı, 

pencere önlerinde monoloğa tabii tutuyormuş

hiç gelmeyecek birini,

bir gün gelecek umuduyla 

33 yıl kozasında bekleyebiliyormuş.

ben bir bayram sabahı karar verdim.

hiçbir beklemeye kurban etmeyecektim artık onu.

kimsenin günahında yıkamayacaktım.

hiçbir sevaba neden etmeyecektim

ben onu bir bayram sabahı

beni beklemesine bile izin vermeden 

elime uzanan ellerini alıp 

oyun oynayacaktım.

bu son bayramımız olsa bile.