Olur Sami Hocam Olur Niyemi

AMED SPOR KULÜBÜ VE KÜRDİSTAN MİLLÎ TAKIMI OLMA HAYALİ

Hocamız  Sami Biber'in "Neden Olmaz?" başlıklı yazısını okudum.

Yazısında özetle bazı şeylerin teknik olarak mümkün olsa bile olmaması gerektiğini anlatıyordu.

Örnek olarak da Amedspor üzerinden yürüyen tartışmalara değiniyor ve "Neden olmaz?" diye soruyordu.

Ben ise aynı soruya başka bir yerden bakıyorum.

Olur hocam...

Hem de bal gibi olur.

Hatta olmuş bile ve bizim bundan haberimiz bile yok toplum olarak.

Kaç kişi bu olayları Türk haber kanallarında izledi? Kaç kişi bunlardan haberdar oldu? Ben tahmin etmiyorum. Belki küçük bir spor haberi olarak verildi, belki bir alt yazı geçti, o kadar.

Şimdi gelelim konunun can alıcı noktasına ve Sami Hocam'ın "Neden olmaz?" sorusunun cevabına...

Önce Amedspor'dan başlayalım.

Amedspor'un adı Amed'dir. Bu isim Diyarbakır'ın tarihî mirasından ve Mezopotamya kültüründen gelmektedir. "Amed", bölgeye MÖ 1300'lü yıllardan itibaren hâkim olan Süryaniler, Asurlular ve Romalılar döneminde kullanılan Amid veya Amida isminden türemiştir. Kürtçe ve Zazacada da Diyarbakır için kullanılan tarihî ve yerel isimlerden biridir.

Kulübün hikâyesi ise oldukça farklıdır.

1972 yılında Melikahmet Turanspor adıyla kurulmuş, sponsorluğunu Turan Gazozları'nın yaptığı bir takım olarak futbol hayatına başlamıştır. Daha sonra sırasıyla Melikahmetspor, Diyarbakır Belediyespor, Diyarbakır Büyükşehir Belediyespor ve DİSKİspor isimlerini kullanmıştır. 2014 yılında yapılan kongrede ise kulübün adı Amed Sportif Faaliyetler olarak değiştirilmiş, gerekli onay süreçlerinden geçerek resmî olarak tescil edilmiştir.

Şimdi...

Peki bundan sonra ne olur?

Onu ben bilemem.

Allah bilir.

Ama bundan sonrasını değil de bundan öncesini konuşalım. Tarihten ders çıkaralım.

Müstehzi bir tebessümle 2012 yılına gidelim...

2012 yılında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Millî Takımı ile Kürdistan Millî Takımı futbol maçı yaptı.

Evet, yanlış okumadınız.

KKTC Millî Takımı ile Kürdistan Millî Takımı.

Üstelik herhangi bir hazırlık maçı da değil.

Bir dünya şampiyonası finali.

9 Haziran 2012 tarihinde Irak'ın Erbil kentindeki Şehit Franso Hariri Stadyumu'nda oynanan VIVA Dünya Kupası finalinde iki takım karşı karşıya geldi. Maçı Kürdistan Millî Takımı 2-1 kazandı ve şampiyon oldu. KKTC ise dünya ikincisi olarak evine döndü.

Peki nedir bu VIVA Dünya Kupası?

Normal Dünya Kupası'ndan farkı nedir?

VIVA Dünya Kupası, FIFA üyesi olmayan ülkeler, özerk bölgeler, azınlıklar ve vatansız halklar için düzenlenen alternatif bir futbol organizasyonuydu. FIFA Dünya Kupası'na sadece FIFA üyesi ve uluslararası alanda tanınan ülkeler katılabilirken, VIVA Dünya Kupası'na FIFA sisteminin dışında kalan yapılar katılabiliyordu.

Bu organizasyonda KKTC, Kürdistan Bölgesel Yönetimi, Tibet, Grönland, Laponya, Batı Sahra, Zanzibar ve benzeri yapılar mücadele ediyordu.

VIVA Dünya Kupası'nın son organizasyonu 2012 yılında yapıldı. Daha sonra yerini CONIFA Dünya Futbol Kupası aldı.

CONIFA, yani Bağımsız Futbol Federasyonları Konfederasyonu, FIFA üyesi olmayan devletlerin, tanınmayan ülkelerin, etnik toplulukların ve vatansız halkların oluşturduğu uluslararası bir futbol organizasyonudur. Kuruluş amacı da oldukça açıktır:

FIFA tarafından kabul edilmeyen topluluklara uluslararası düzeyde temsil imkânı sağlamak.

Şimdi gelelim işin daha ilginç kısmına...

Bu final maçının oynandığı stadyumun adı Şehit Franso Hariri Stadyumu'dur.

Peki kimdir bu Franso Hariri?

Franso Hariri, Irak'ın kuzeyindeki bölgesel yönetimde önemli görevlerde bulunmuş Asuri (Süryani-Hristiyan) kökenli bir siyasetçidir. Kürdistan Demokrat Partisi içerisinde uzun yıllar siyaset yapmış, Erbil Valiliği görevinde bulunmuş ve şehrin modernleşmesinde önemli roller üstlenmiştir.

Sporun gelişmesine büyük katkı sağlamış, stadyumun yenilenmesi ve geliştirilmesi projelerine öncülük etmiştir. 18 Şubat 2001 tarihinde uğradığı silahlı saldırı sonucu hayatını kaybetmiş, ardından anısını yaşatmak amacıyla Erbil Stadyumu'nun adı Şehit Franso Hariri Stadyumu olarak değiştirilmiştir.

KKTC ile Kürdistan arasındaki final maçı da işte bu stadyumda oynanmıştır.

Bir de tarihte şöyle bir olay yaşanıyor...

Sadece örnek olsun diye anlatıyorum.

Bir dönem İsveç Millî Takımı ve Zlatan Ibrahimovic gibi yıldız futbolcular, bazı uluslararası turnuvalarda kullanılan kalitesiz suni çim sahalara tepki göstermiş ve "Biz o çöplükte oynamayız" diyerek bu sahalarda maça çıkmayı reddetmişlerdi.

Evet...

Geldik yazımızın sonuna.

Bu davaya suni çim kadar değer vermeyen siyasetçiler ve sayın ahalimiz varken...

"Neden olmaz?" diye sormayın Sami Hocam.

Olur.

Olur olur bal gibi olur.

Hatta olmuş bile.

Yılmaz Tizgöl

14.06.2026 / Nijni Novgorod