O Sen Misin

O SEN MİSİN 

Hani bir yolculuk hayal edersin ya hep

Koyu mavi gecelerde içinden geçirirsin trenleri 

Hep bilinmedik yerleri özlersin ya nedense 

Sıra gelmez kuyruklarda beklersin

Ve bir gün karar verirsin 

Avucunda terden ıslanmış bir umut, haydi korkma hayal et

Son vagonun son numarasıdır alabildiğin o son bilet

Kalkış saati yarın sabah sıfır dört, otuz 

Bu gece sonlanır mı uykusuz

Uyusam… ya kalkamazsam 

Ya son treni kaçırırsam

Neyse şu şiirimi yazayım yarım kalmasın 

Şiirde bile olsa aşkım solmasın

Bir rüya çağırır seni derinliklerine 

Gerçek yolculuğun rüyadadır belki de

Bir kompartımanın gürültülü sesi

Ahşap kapıların nemli nefesi 

Hayal edersin belki tanışırım burada

Bir ömür beklediğim hayatımın aşkıyla 

Tren kalkar ağır bir sarsıntı bir titreme 

Onlarca yolcu bir telaş bir iteleme

Bir sigara yakayım sonra yerime oturayım

Nazik bir ses tınılar af edersiniz bayım

Kibarca döneyim bende onu selamlayım

Bir el dokunur omuzlarına

Döner dönmez çarpılırsın bakışlarına

Aman Allah’ım bu belki de odur

Nurdan bir çehre bir yağmur tanesi sudur

Rüya buya gösterir elindeki bileti

Yanında ki koltuk cam tarafı yolu seyretmek niyeti

Yol verirsin geçsin diye nazikçe 

Kızarırsın bozarırsın anlında ter biriktikçe

Elinde ki valizi koyamaz yukarıya

Yardım ister gözlerle bakıyorken tanrıya 

Bir hışımla çantayı koyarsın iyi ki fark ettin

Gamzeli bir tebessümü çoktan hak ettin

Elindeki notlara bakar sorar 

Yazar mısın şair misin

Okumak istiyorum desem izin verir misin

Usulca alır elimdeki kağıtları

İtirazım yok yeter ki görmesin ağıtları 

En üstteki şiiri okur ince ipek sesiyle

Pürüzsüz bir kadife mis kokan nefesiyle

Sen ömrümün son baharı, sen son baharımın, bahar dalı

Sen yeniden umutlanışım, sen…sen hayata güzel bakışım

Sen tanrıya son yakarışım

Değermiş yeniden koşmaya 

Değermiş gerçekten yorulmaya

Değermiş sevgilim…yeniden var olmaya.

Değermiş sevgilim… hatta ben sevgilim mi dedim

Ne güzelmiş bu kelimeyi söyleyebilmek

Utanmadan saklanmadan korkmadan

Ne güzelmiş birine seni seviyorum demek

Gözlerimde, kahverengi gözlerin 

Kulağımda sözlerin

Razıyım seninle her zorluğa.

Elin elimde olursa zor gelmez ki hayat bana.

Ben göze aldım gözlerini

Ben sımsıkı tuttum ellerini

Ben yüreğimle ısıtırım seni.

Bil ki sensiz ölüyorum.

Bil ki senle gülüyorum.

Seni çok... ama 

Çok seviyorum.

Şiir bitti 

Biraz sustu bekledi  

Gamzeli gülüşüne biraz keder ekledi

Dedi ki aslında bende ara sıra yazarım

Sonra yazdıklarımı beğenmez hepsini bir bozarım

Bende hep aradım o meçhul sevgiliyi

Beni deli gibi sevecek o sevecen deliyi

Aslında biliyor musun istasyonda vardı yaşlı bir falcı

Gözlerinin feri sönmüş belinde bir sancı 

Gel bakayım falına dedi para istemez 

Kaderini sen çizeceksin başka kimse bilemez

Bu tren son şansın dedi yaşlı falcı 

Bu dünyada gördüğüm en büyük yalancı

Sonra sustu gözlerime baktı etrafı dinledi

Tren o sırada yavaşladı inledi

Belki de doğru söylüyordur dedim usulca

Kaderindir bu yolculuk hayat tesadüflerdir kanımca 

Kahverengi gözlerini koskoca açarak baktı gözlerime 

Şaşkındık devam edemedim sözlerime

Sen dedi sen belki benim beklediğimsin

Lütfen söyle derken ıslandı gözleri 

Söyle gerçekten o sen misin? 

YILMAZ TİZGÖL

21 06. 2020/ Moskova