Ziyâ Gökalpın Bir Şiiri

سجيه

آرادم، ييللرجه سنى آرادم

،كوى كوى دولاشەرق آنادولوده

،سن هرطرفده يدك ده بولەمادم

...كوروندك نهايت كليبوليده

،سزمشدم فاتحده، ياووزده سنى

،نديمده، كمالده، معمار سنانده

دوياركن ينه اون تموزده سنى

...بوس بوتون غيب اولدك صاندم بالقانده

ضيا كوك آلپ

Ziyâ beyin şâirliği pek bilinmez, şimdilik hoşuma giden bir şiirini paylaşmak istedim. Geçen Kızıl elma kitabını okumuştum, bugün de Yeni hayat kitabını biraz okudum, bu şiir de ondan. Bunu ve bulabildiğim başka kitaplarını da okuduktan sonra şâirliğine dâir bir yazı yazıp paylaşırım inşallah. Normalde bir günlük iş, bugün içinde hepsini okuyup yazı yazıp paylaşırdım fakat başka işlerle de uğraşıyorum. Üzerinde çalıştığım Doğu Azerbaycanlı şâir dışında bir de araya bir dîvan sıkıştırayım deyip rastgele birini açtım. Dîvan sâhibinin fotoğraflarını inceleyip Türklüğünden emin oldum lâkin cumhûriyetin tatsız hâdiselerinden birinin fâili olduğunu öğrendim, iyice araştırmam gerektiğini anlayıp kapattım. Başka bir gün başka bir dîvâna bakarım artık.