İki Kişilik İllüzyon

Gözlerin diyorum,

Ankara garında bir saçak altı.

Islak, tütün rengi,

Ve alabildiğine telaşlı.

Biz seninle,

Bir elmanın iki kesik yüzüyüz.

Aynı bıçakla kanamış,

Aynı tabakta yan yana sessiziz.

Aşk dediğin,

Gömleğinin üst düğmesini açmak gibi.

Biraz nefes,

Biraz boynundan sızan o mısra sesi.

Öpüşmek,

Yürürken durup dururken sokakta,

Devlet işlerini,

Ve bütün faturaları unutturandır insana.

Seninle ben,

Kuşlar gibi göçmeyi de bilirdik.

Ama kalbimiz,

Bu şehrin eski bir sokağında çakılı bildik.

Şimdi kalksak,

Çay koysak, tütün tazelesek.

Aşk dediğin,

Zaten bu çılgınlığı iki kişi sevmek.