Benden Sorsunlar

Her düş biraz sen

Her gün benden eksilen

Sözcükler darboğazda ilhamın eskitemediği

Şarkılara duyduğum özlem

Her gün ben her gece sen

Evhamlı bir ömrü nidalarla b/ölen

Göğün k/ayıp kompartımanlarına

Sığınılası bir liman

Ardıç kuşlarının kırık kanatları

Belki de bir kafese hapsolmuş çürük düşlerin mimarı

Azımsandığım kadar gözümde büyüttüğüm

Kim varsa

Asılı kaldığım ömrün gerisi

Sorulur elbet kaderden ve kaderin dilinden

Anlayan varsa beri gelsin

Kederle eşleşen şu son beş senenin hükmünü birileri versin

Ya da vermesin

Verip veriştiren her cinnet

Kaybettiğim annemin ayaklarının altındaki silik cennet

Mahmuzlarında ölümün aşk ve asalet

İle övündüğüm

Ömrün 

Rugan atlası

Ruhumu köşeye sıkıştıranların son dansı

Şiirlerle verdiğim rövanşı

Asılı kaldığım o pervazı

Bir tek benden sorsunlar

Hele ki aralıksız ettiğim her duayı

Peygamber sabrıyla diktiğim şu yamalı ömrümün yırtık yorganı

Benden sorsunlar sabaha çıkar mı çıkmaz mı bu rüyaların romansı

Ölümle eşleşen değil belki de

Ömrü kısaltan bekleyişlerin ertesi

Kâh artı kâh eksi

Nüvelerin reçetesi

Yazılası ya da düşünülesi

Aşkın reçinesi

Edimlerde değil hayallerde saklı

Mutluluğun var mıdır sahiden de bir ederi?

Yazmanın haricinde kaldı ise geride bir gayem

Aşkla andığım o son ismin alfabesi

Elbet içimde en derinde saklı

Bilinmezin ve sefil aşkların mefkûresi…