Serseri

Bu gece, 

Gökyüzünde yıldızlar, 

Doğmadı bir türlü ay, 

Anladım ki benim kadar, 

Yıldızlar da yalnızlar. 

Sonra

Ansızın verildi karar, 

Bu adem ne işe yarar? 

Yaralarını nasıl sarar? 

Sokakta bağıranlar, 

Sanırım kavgadalar

Ya da çığlık çığlığa haykırmaktalar;

Yalnızlığımı yüzüme. 

Başıboş köpekler havlarlar, 

Issızlık kulaklarımda çınlar, 

Sigaram da yanar ha babam yanar, 

Benim yangınım bana kadar, 

Dargınım size yıllar, 

Önümde uzanan yollar, 

Çıkmaz sokaklar

Ve bir türlü rahat bırakmayan anılar. 

Vakit çok mu geç, 

Her sokakta bir dönemeç, 

İçim de yangın olsa da, 

Köseleye dönen yüzüm güleç, 

Ruhum üşengeç

Kırmızı gözlü irice bir siyah yengeç, 

Dolaşır durur bağrımın tam ortasında, 

Anımsamayamadığım bir zamanın hatırasında;

Küçük bir çocuktum, 

Masmavi bir boncuktum, 

Bir tesbihe dizdiler beni, 

Ezim ezim ezdiler bu bedeni, 

Bilemedim nedir bu nefretin nedeni?

Nerden bileyim bu esaret kimin eseri? 

İçimdeki ses haykırıyor;

"Git de uyu artık serseri!"