Affa Muhtaç Bir Evlat

Dolu sapsız baltaydı etrafım

Sap olamadım hiçbirine

Ya geniş geldiler

Ya da dar

Ya genişlemem şart koşuldu

Yada kendimi yontmam

Velhasıl bir baltaya sap olamadım Babam 

Affet 

Sınavdır, 

Allah kimsenin sırtına 

kaldıramayacağı yükü yüklemez dediler

Ama mesele o değildi

İnsanları kaldıran

Ya da taşıyan tartı olamadım Babam

Affet

İnsan mevsim gibidir

Çeşit çeşit olduğunu söylediler

Ama insan tek mevsimdi

O da sadece kulluktu

İnsanın zemherisini bilemedim Babam

Affet 

Gece ile gündüz dediler

Bir olunca gün olur dediler

Geceysem gündüz nerde

Gündüzsem gece nerde dedim

Dedim ya;

Tek başıma gün olamadım Babam

Affet

Yaşamak dediler

Ölmek dediler

İkisi arasında, 

Nefes dedikleri fark varmış 

Ben yaşarken nefes almayı bilemedim Babam 

Affet

İnsan severse insandır dediler

Sevdim

Kendimden çok birini sevdim

Ben abartırken duyduklarımı

Onlar ise sadece yük oldu

Sevginin karşılık beklediğini bilemedim Babam

Affet