Gönderde Kanatlar Var

   Ne kadar bilirsek o kadar sınanırız. Çünkü bildiklerimizden sorumluyuzdur. Bilmediklerimiz ise karşımızda çömelir oturur. Rahatçana. Sınandığımız her şey bizi prangalarla sararken, karşımızda çömelen her şey de bize kanat takar. Özgürlük için değil aslında, yine bilmek için. Ne yapsın dünya bu kadar kuşu! Uçmak da vardır aslında kaderimizde, bağlanmak da. Zaten şu insan her şeyi bilecek kadar uzun yaşamıyor ki... Çoğu insan daha yaşadığını bile bilemiyor. Sağlığa açılan kapının zili, eğer şanslıysanız ellide çalmaya başlıyor. Elden ayaktan düşmeden bir milim önce yani. Başarıya açılan kapı, eğer çabalarsanız otuzlarda zile basıyor. Olumsuzlukları bertaraf edip odaklandığınızda yani. Aşk mı? Aşk… Onun zamanı hiç belli olmuyor. Çünkü o kapıdan değil bacadan giriyor.

   Aslında şöyle düşünürsek hiçbir zaman noktayı biz koymuyoruz. Ama o cümleyi yazan bizleriz! O kurulan cümleler bizim cümlelerimiz. Yaşamak, yaş almak ve yaşlanmak bize has. Ne kadar az, o kadar haz.

   As bayrakları as! Alem bilmek görsün

   Lakin gönderde kanatlar var, bilmediğin kadar hürsün.

Tuğsel K.