Enkaz

Ben gülüşümü sende kaybettim,

Cıvıl cıvıl ruhumu kör bir kuyuya attın.

Çocuksu yanımı dar bir kafese,

Gözlerimdeki ışığı karanlığa hapsettin;

Yaşama sevincimi ellerinle yok ettin.

Yüreğimdeki umut çiçeklerini soldurdun,

Rengarenk dünyamı siyaha boyadın.

Bir papatya masumiyetindeki sevgimi çiğneyip,

Beni yarım ve öksüz bıraktın.

Birlikte yürümeye ant içtiğimiz o yollarda

Şimdi nefes bile alamıyorum.

Aşkla diktiğimiz gül fidanlarını gözyaşlarımla suluyorum.

Okşamaya kıyamadığın saçlarımın her bir teline aklar düşmüş;

Yani demem o ki sevdiğim;

Çok masumdum seninle karşılaşana dek.

Şimdi bedenimde bir enkaz taşıyorum;

Ne geçmişe dönebiliyorum,

Ne de geleceğe adım atabiliyorum.

Silezya