Benim Adım Korku

Ben Korku’yum,

henüz olmamış şeyleri yaşatırım sana.

Bir gölgeyi canavar yaparım,

bir sesi felakete çeviririm.

Geceyi sadece karanlık sanırsın,

ben ona düşünce eklerim.

Yastığının kenarında duran sessizlik,

benim en sevdiğim yerimdir.

Bir kapı gıcırdasa,

bin ihtimal doğururum içinden.

Bir mesaj gecikse,

dünyanın sonunu fısıldarım kulağına.

Sen kaçtıkça büyürüm,

durup baktığında küçülürüm.

Ama çoğu insan,

bana bakmayı hiç denemez.

Çünkü bakış, beni zayıflatır.

Çünkü fark edilmek,

benim en sevmediğim şeydir.

Ben düşüncelerin arasına sızarım,

en masum ihtimale bile gölge düşürürüm.

Bir “ya olursa” cümlesi kurdun mu,

orada çoktan yerimi almışımdır.

Kalbin hızlandığında ben konuşurum,

nefesin daraldığında ben gülerim.

Ama aslında ben bir yalanım:

geleceğin daha yaşanmamış yüzü.

Senin zihninde kurduğun sahnelerle büyürüm,

gerçekten değil, ihtimalden beslenirim.

O yüzden en çok yalnızken güçlenirim,

çünkü o zaman herkes kendi filminde kaybolur.

Sen kaçtıkça büyürüm,

durup baktığında küçülürüm.

Ama çoğu insan,

bana bakmayı hiç denemez.

Ve işin gerçeği şudur:

Ben sustuğumda dünya değişmez,

sadece sen biraz daha büyürsün.