Psikiyatri Sorun Sende Değil Çevrende Ama İlacı Sen İçeceksin Gerçeği

Psikiyatri muayenesinin en enteresan taraflarından biri şu: Doktor bazen hayatını öyle bir özetler ki, insanın kafasında tek bir soru belirir:

“Hocam, madem sorun bende değil, neden reçete benim üzerime?”

Çünkü bazen tablo şudur:

Çevrende biri var, sinir sistemini blenderdan geçiriyor.

Biri sürekli sınırlarını ihlal ediyor.

Biri her tartışmada “Sen çok alıngansın.” diyerek kendi yangınına seni itfaiye olarak çağırıyor.

Bir başkası da üç kuruşluk huzuru aile WhatsApp grubunda açık artırmaya çıkarıyor.

Sen?

Sen doktora gidiyorsun.

Doktor seni dinliyor, not alıyor, kaşlarını hafifçe çatıyor ve bilimsel bir ciddiyetle:

“Aslında yaşadığınız stresin önemli bir kısmı çevresel faktörlerden kaynaklanıyor.”

İçinden bir umut ışığı yanıyor:

“Demek ki sorun bende değil!”

Sonra doktor:

“Size bir ilaç başlayalım.”

Sen:

“...Çevreye mi?”

“Hayır, size.”

“Peki çevre?”

“Onu değiştiremeyiz.”

“İlaç?”

“Sizi rahatlatır.”

Tabii işin komik tarafı bir yana, psikiyatride ilaç verilmesinin mantığı “Suçlu sensin.” değildir.

Doktorun mantığı çoğu zaman şudur:

“Yangını sen çıkarmadın ama şu an dumanı sen soluyorsun. Önce seni biraz nefes alabilir hâle getirelim.”

Gayet mantıklı.

Ama hasta yine de içinden geçirir:

“Hocam bari yangını çıkarana da bir reçete yazsaydık.”

Asıl komedi, insanın hayatındaki bazı kişilerin adeta ücretsiz psikolojik dayanıklılık testi uygulamasıdır.

Sonuç olarak:

Sorun bazen sende değildir.

Ama sinir sistemin senindir.

Kalbin senindir.

Uykusuzluğun senindir.

Ve evet...

İlaç da senindir.

Çünkü hayat bazen gerçekten çok tuhaf bir sözleşme yapar:

“Seni başkaları yordu. Şimdi gel, kendini birlikte toparlayalım.”

İmza:

Psikiyatri

Ek not:

Çevreye reçete yazamıyoruz. Henüz. 😄