Mürekkep Lekesi

Bu şiirde yer alan tüm metinler, tamamen kurgusal (kurmaca) bir evrenin

ve sanatsal bir yaratımın ürünüdür. Şiirlerde geçen karakterler, unvanlar,

mekânlar, olaylar ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup evrensel insan doğasını,

güç olgusunu ve bireyin içsel/vicdani sorgulamalarını ele almak adına birer 

edebî metafor olarak kullanılmıştır.

Metinlerin hiçbirinde gerçek bir şahsı, kurumu veya toplumsal yapıyı hedef alma,

hedef gösterme, karalama veya alenen aşağılama amacı (kastı) bulunmamaktadır. 

Gerçek hayattaki kişi, kurum ya da olaylarla var olabilecek her türlü benzerlik 

tamamen tesadüfidir.

Eserlerin tamamı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve uluslararası hukuk metinleri 

tarafından güvence altına alınan "Sanat ve İfade Özgürlüğü" sınırları içerisinde, 

tamamen edebî ve estetik kaygılarla kaleme alınmıştır.

Yazar: Karanlıkta saklı ışık

Döner dolapların paslı çarkları arasında eziliyor zaman,

Işıklı masalarda hakikatin kenarları kesiliyor.

Manşetler uydurma cennetler vaat ediyor her sabah,

Bense arkadaki loş odada, yalanların tozunu alıyorum.

Mektepten çıkarken cebime koyduğum dik duruş,

Vizite kâğıtlarıyla ödenmemiş faturaların arasında katlandı.

Ekranda parlatılan yalanlara gülümseyen o sunucu,

Benim kamburlaştırdığım cümlelerle besliyor kalabalıkları.

Korku, mutfaktaki boş dolabın kapağında bekliyor beni.

İçeri girmeden önce herkes ayakkabılarını siliyor;

Gerçek, en çok kapının önünde kirleniyor.

İnanmadığım her kelimeyi bir çivi gibi çakıyorum klavyeye.

İnsan bazen çocuklarının geleceğini düşünürken, gerçeğin hangi kelimesinden vazgeçtiğini hatırlamıyor.

Gece yarısı matbaadan çıkan taze mürekkep kokusu,

Sessizce üzerime siniyor.

İstifa mektubu cebimde aylardır kat izlerini çoğaltıyor.

Hayat, doğruları önce susturuyor, sonra geçindirmeyi öğretiyor.

Gerçeği anlatacak o çocuk,

Aynadaki yabancının arkasında bekliyor.