Süslenen Sabah

Kimi umre peşinde, sırtında bin kul ahı,

Gözünü hırs bürümüş, uykuda her günahı.

Yoksulun feryadıyla süslenirken sabahı,

Saraylar gölgesinde vicdanı satan gördüm.

Kürsülerden dökülür din kılıflı bu sürgün,

Sofrada pay kaparken çürüyor yüzler her gün.

Liyakat can çekişir, adalet dünden sürgün,

Emeğin gırtlağına basıp da yatan gördüm.

Ekranlar panayırdır, ar damarı yırtılan,

Soytarı baş köşede, cehalettir satılan.

Gördüm diyen gözlerin feridir hep kısılan,

Doğrunun yarasından ganimet tadan gördüm.

Nefes etse İsrafil, uyanmaz bu uykudan,

Korku sarmış her yanı, arınmışlar duygudan.

Bir lokma bir hırkayı silmişler bu diyardan,

Dünyanın mülkü için dinini satan gördüm.